adjectivethird-declension one-termination adjective
falsiparēns
falsiparēns (genitive falsiparentis)
Classical[faɫˈsɪ.pa.rẽːs]Ecclesiastical[falˈsiː.pa.rens]
Meaning
- one terminationillegitimate (having a pretended father)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | falsiparēns | falsiparēns | falsiparēns |
| genitive | falsiparentis | falsiparentis | falsiparentis |
| dative | falsiparentī | falsiparentī | falsiparentī |
| accusative | falsiparentem | falsiparentem | falsiparēns |
| ablative | falsiparentī falsiparente | falsiparentī falsiparente | falsiparentī falsiparente |
| vocative | falsiparēns | falsiparēns | falsiparēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | falsiparentēs | falsiparentēs | falsiparentia |
| genitive | falsiparentium | falsiparentium | falsiparentium |
| dative | falsiparentibus | falsiparentibus | falsiparentibus |
| accusative | falsiparentīs falsiparentēs | falsiparentīs falsiparentēs | falsiparentia |
| ablative | falsiparentibus | falsiparentibus | falsiparentibus |
| vocative | falsiparentēs | falsiparentēs | falsiparentia |
falsĭ-părens, entis, adj. falsus,
I. that has a pretended father:
Amphitryoniades, i. e. Hercules, as only the reputed son of Amphitryo, Cat. 68, 112.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
falsiparēns entis, adj.
falsus+parens, having a pretended father , Ct.