LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

falsiloquus

falsiloquus (feminine falsiloqua, neuter falsiloquum)
Classical[faɫˈsɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[falˈsiː.lo.kʷus]

Meaning

  1. adjectivelying

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefalsiloquusfalsiloquafalsiloquum
genitivefalsiloquīfalsiloquaefalsiloquī
dativefalsiloquōfalsiloquaefalsiloquō
accusativefalsiloquumfalsiloquamfalsiloquum
ablativefalsiloquōfalsiloquāfalsiloquō
vocativefalsiloquefalsiloquafalsiloquum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefalsiloquīfalsiloquaefalsiloqua
genitivefalsiloquōrumfalsiloquārumfalsiloquōrum
dativefalsiloquīsfalsiloquīsfalsiloquīs
accusativefalsiloquōsfalsiloquāsfalsiloqua
ablativefalsiloquīsfalsiloquīsfalsiloquīs
vocativefalsiloquīfalsiloquaefalsiloqua

falsĭlŏquus (-locus), a, um, adj. falsus + loquor,
I. that speaks falsehoods: quarum rerum te falsilocum mihi esse nolo. Plaut. Capt. 2, 2, 14; Prud. Apoth. 107; also Plaut. Mil. 2, 2, 36, glossema.—Subst.: fal-sĭlŏquus, i, m., a false accuser, Vulg. Job, 16, 9.

Origins

From falsus (“false, untrue”) + -loquus (“speaking”), from the root of loquor (“to say, speak”).

Quick answers

What does falsiloquus mean in Latin?
falsiloquus, a adjective, means “lying”.
How do you pronounce falsiloquus?
In classical Latin, [faɫˈsɪ.ɫɔ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [falˈsiː.lo.kʷus].