adjectivefirst/second-declension adjective
falsidicus
falsidicus (feminine falsidica, neuter falsidicum)
Classical[faɫˈsɪ.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[falˈsiː.di.kus]
Meaning
- adjectivelying, speaking falsely
Quia me meamque rem, quod in te uno fuit, tuis scelestis falsidicis fallaciis deartuasti dilaceravisti atque opes confecisti omnes, res ac rationes meas:
Translation by Henry Thomas Riley Because me and my fortunes, so far as in you singly lay, by your rascally and knavish stratagems you have rent in pieces, and have distracted my affairs and spoiled all my resources and my plans, in that you've thus robbed me of Philocrates by your devices.c. 200 BCE – 190 BCE, Plautus, Captivi 3.5.12–17
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | falsidicus | falsidica | falsidicum |
| genitive | falsidicī | falsidicae | falsidicī |
| dative | falsidicō | falsidicae | falsidicō |
| accusative | falsidicum | falsidicam | falsidicum |
| ablative | falsidicō | falsidicā | falsidicō |
| vocative | falsidice | falsidica | falsidicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | falsidicī | falsidicae | falsidica |
| genitive | falsidicōrum | falsidicārum | falsidicōrum |
| dative | falsidicīs | falsidicīs | falsidicīs |
| accusative | falsidicōs | falsidicās | falsidica |
| ablative | falsidicīs | falsidicīs | falsidicīs |
| vocative | falsidicī | falsidicae | falsidica |
falsĭdĭcus, a, um, adj. falsus-dico,
I. speaking falsely, lying (ante- and postclass.):
fallaciae, Plaut. Capt. 3, 5, 13; id. Trin. 3, 3, 40; Att. ap. Prisc. p. 709; Aus. Epigr. 118, 17.