LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

factiōsus

factiōsus (feminine factiōsa, neuter factiōsum)
Classical[fak.tiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[fak.t͡siˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivefactious, seditious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefactiōsusfactiōsafactiōsum
genitivefactiōsīfactiōsaefactiōsī
dativefactiōsōfactiōsaefactiōsō
accusativefactiōsumfactiōsamfactiōsum
ablativefactiōsōfactiōsāfactiōsō
vocativefactiōsefactiōsafactiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefactiōsīfactiōsaefactiōsa
genitivefactiōsōrumfactiōsārumfactiōsōrum
dativefactiōsīsfactiōsīsfactiōsīs
accusativefactiōsōsfactiōsāsfactiōsa
ablativefactiōsīsfactiōsīsfactiōsīs
vocativefactiōsīfactiōsaefactiōsa

factĭōsus, a, um, adj. factio, II.,
I. that has or seeks to form a party, powerful or eager for power, factious, seditious (class.; syn.: perduellis, seditiosus, tumultuosus, turbulentus, potens, praepotens): homo dives, factiosus, a demagogue, Plaut. Aul. 2, 2, 50: potens et factiosus, Auct. Her. 2, 26, 40: homo (with potens), Nep. Ages. 1: exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi, ut opes quam maximas consequantur, et sint vi potius superiores quam justitia pares, Cic. Off. 1, 19, 64: non divitiis cum divite, neque factione cum factioso, certabat, Sall. C. 54, 5; id. J. 31, 15 Dietsch: vel optimatium vel factiosa tyrannis illa vel regia, etc., i. e. oligarchical, Cic. Rep. 1, 29, 45: linguă factiosi, busy with the tongue, i. e. promising a great deal, Plaut. Bacch. 3, 6, 13.—Comp.: mulier, Aur. Vict. Caes. 21.—Sup.: quisque, Plin. Ep. 4, 9, 5. —* Adv.: factĭōse, mightily, powerfully, Sid. Ep. 4, 24.

Origins

From factiō + -ōsus.

In English words that came into English from factiōsus

  • factiousfactiōsus

Quick answers

What does factiōsus mean in Latin?
factiōsus, a adjective, means “factious, seditious”.
How do you pronounce factiōsus?
In classical Latin, [fak.tiˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fak.t͡siˈɔː.s̬us].