adjectivefirst/second-declension adjective
facinorōsus
facinorōsus (feminine facinorōsa, neuter facinorōsum, comparative facinorōsior, superlative facinorōsissimus)
Classical[fa.kɪ.nɔˈroː.sʊs]Ecclesiastical[fa.t͡ʃi.noˈrɔː.s̬us]
facinerōsus ; sg. nom. m.
Meaning
- adjectivecriminal, villainous
1766, Clement XIII, Christianae Reipublicae salus, quoted in 1832 by Gregory XVI in Mirari Vos […] nunquam enim materia subtrahetur erroris, nisi pravitatis facinorosa elementa in flammis combusta depereant.
- adjectiveatrocious, vicious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | facinorōsus facinerōsus | facinorōsa facinerōsa | facinorōsum facinerōsum |
| genitive | facinorōsī facinerōsī | facinorōsae facinerōsae | facinorōsī facinerōsī |
| dative | facinorōsō facinerōsō | facinorōsae facinerōsae | facinorōsō facinerōsō |
| accusative | facinorōsum facinerōsum | facinorōsam facinerōsam | facinorōsum facinerōsum |
| ablative | facinorōsō facinerōsō | facinorōsā facinerōsā | facinorōsō facinerōsō |
| vocative | facinorōse facinerōse | facinorōsa facinerōsa | facinorōsum facinerōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | facinorōsī facinerōsī | facinorōsae facinerōsae | facinorōsa facinerōsa |
| genitive | facinorōsōrum facinerōsōrum | facinorōsārum facinerōsārum | facinorōsōrum facinerōsōrum |
| dative | facinorōsīs facinerōsīs | facinorōsīs facinerōsīs | facinorōsīs facinerōsīs |
| accusative | facinorōsōs facinerōsōs | facinorōsās facinerōsās | facinorōsa facinerōsa |
| ablative | facinorōsīs facinerōsīs | facinorōsīs facinerōsīs | facinorōsīs facinerōsīs |
| vocative | facinorōsī facinerōsī | facinorōsae facinerōsae | facinorōsa facinerōsa |
făcĭnŏrōsus (facinĕrosus), a, um, adj. facinus,
I. criminal, villainous, atrocious, vicious (rare but class.):
quintum genus est parricidarum, sicariorum, denique omnium facinorosorum, Cic. Cat. 2, 10, 22; id. Cael. 6, 13; id. de Or. 2, 58, 237; id. Rep. 3, 17: injuriosa facinorosaque vita, id. Leg. 1, 14, 40: impius et facinorosus animus, Just. 24, 2, 1.—Comp.: facinorosior, id. 16, 4.—Sup.: facinorosissimi sicarii, Cic. Sest. 38, 81; Vulg. 2 Macc. 8, 34.—Adv.: făcĭ-nŏrōse, viciously, scandalously, August. Inn. 76, 1; id. cont. Sec. Resp. Jul. 5, 64.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
facinorōsus or facinerōsus adj. with sup.
facinus, criminal, villainous, atrocious, vicious : vita: facinerosissimi sicarii: manūs. — Plur m . as subst, scoundrels .
Origins
From facinus, facinoris (“crime, wickedness”) + -ōsus.
Descendants
- Englishfacinorous
- Portuguesefacinoroso
In English words that came into English from facinorōsus
- facinorousfacinorōsus