LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

facilitās

facilitās f (genitive facilitātis)
Classical[faˈkɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[faˈt͡ʃiː.li.tas]

Meaning

  1. ease, easiness, facility, readiness
  2. willingness; affability, courteousness
  3. levity, heedlessness

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Humanitas · Comitas · Facilitas · Civilitas

Humanitas is a virtue of universal extent, which, like the mental cultivation, proceeding from intelligence, ennobles the whole man in mind and heart, and gives to his nature mildness and philanthropy, as a principle; in opp. to feritas; comitas (from κόσμος) is a moral virtue, which, like affability, without respect to higher rank in society, treats every man as a man; facilitas, a social virtue, which, like complaisance, by forbearance and meeting the views of others, facilitates mutual intercourse in life, and makes it pleasant; civilitas, a political virtue, which, like the republican feeling of a prince, makes the specific difference between a ruler and his people unfelt, and treats his subjects as fellow-citizens. Nep. Milt. 8. In Miltiade erat quum summa humanitas, tum mira comitas, ut nemo tam humilis esset cui non ad eum aditus pateret. (v. 6.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativefacilitāsfacilitātēs
genitivefacilitātisfacilitātum
dativefacilitātīfacilitātibus
accusativefacilitātemfacilitātēs
ablativefacilitātefacilitātibus
vocativefacilitāsfacilitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

facilitas, faciles mores (De Am. 3. 11)
a sociable, affable disposition.

făcĭlĭtas, ātis, f. facilis,
I. easiness, ease, facility in doing any thing.
I. In gen. (mostly post-Aug.): haec in bonis rebus, quod alii ad alia bona sunt aptiores, facilitas nominetur, in malis proclivitas, inclination, disposition, Cic. Tusc. 4, 12, 28; cf.: aetatis illius (i. e. puerilis) facilitas, capability, Quint. 1, 12, 11: audendi facilitas, id. 12, 6, 7: pariendi, Plin. 21, 24, 95, § 167: oris, i. e. easy enunciation, Quint. 10, 7, 26: corporis, a tendency to blush, Sen. Ep. 11: soli, facility in working, Plin. 18, 19, 49, § 178: picea tonsili facilitate, id. 16, 10, 18, § 40: (smaragdi) ad crassitudinem sui facilitate translucida, i. e. facility in transmitting the rays of light, id. 37, 5, 16, § 63.—
II. In partic.
A. Of speech, facility or fluency of expression (post-Aug.): Fabianus disputabat expedite magis quam concitate, ut possis dicere, facilitatem esse illam, non celeritatem, Sen. Ep. 40: quae in oratore maxima sunt, ingenium, inventio, vis, facilitas, Quint. 10, 2, 12; 10, 5, 1; 10, 7, 20; 11, 1, 42; Suet. Gramm. 23 al.; cf. Quint. 10, cap. 7.—
B. (Acc. to facilis, II. A.) Of character.
1. In a good sense, willingness, readiness, good-nature, courteousness, affability (freq. in Cic.; syn.: lenitas, humanitas): male docet te mea facilitas multa, Ter. Heaut. 4, 1, 35: si illius comitatem et facilitatem tuae gravitati severitatique asperseris, Cic. Mur. 31, 66; cf. id. Lael. 18, 66: pro tua facilitate et humanitate, id. Fam. 13, 24, 2: facilitas in audiendo, id. Q. Fr. 1, 1, 7, § 21; cf.: facilitas et lenitudo animi, id. Off. 1, 25, 88 Orell. N. cr.: facilitas indulgentiaque, Suet. Caes. 72: facilitate par infimis esse, Cic. de Imp. Pomp. 14, 41: sermonis, id. Att. 12, 40, 2: magis id facilitate quam alia ulla culpa mea contigit, id. de Or. 2, 4, 15: actio facilitatem significans, id. ib. 2, 43, 184.—
2. In a bad sense, levity, heedlessness, Suet. Claud. 29; cf.: fornicationis, Vulg. Jerem. 3, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰeh₁-
  2. Proto-Indo-European*dʰeh₁k-
  3. Proto-Indo-European*dʰh₁kyéti
  4. Proto-Italic*θakjō
  5. Proto-Italic*fakjō
  6. Latinfacilitās

Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin facilis Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin facilitas Derived from facilis (“doable, easy”) + -tās (“-ity”). Doublet of facultās.

Descendants
  • Catalanfacilitat
  • Frenchfacilité
  • Italianfacilità
  • Portuguesefacilidade
  • Romanianfacilitate
  • Spanishfacilidad
  • Galicianfacilidade
  • Piedmontesefacilità

In English words that came into English from facilitās

  • facilityfacilitās
  • facultyfacultas

Quick answers

What does facilitās mean in Latin?
facilitās, a noun, means “ease, easiness, facility, readiness; willingness; affability, courteousness”.
What is the genitive of facilitās?
The genitive singular is facilitātis. facilitās is feminine, third declension.
How do you pronounce facilitās?
In classical Latin, [faˈkɪ.lɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [faˈt͡ʃiː.li.tas].
Where does facilitās come from?
Proto-Indo-European *dʰeh₁- → Proto-Indo-European *dʰeh₁k- → Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti → Proto-Italic *θakjō → Proto-Italic *fakjō → Latin facilitās.