adverb
facile
facile (comparative facilius, superlative facillimē)
Classical[ˈfa.kɪ.ɫɛ]Ecclesiastical[ˈfaː.t͡ʃi.le]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- easily
In the readers how our graded readers gloss it
easily
facile — in Viri Romae Facillimi, ch. 18
făcĭlĕ,
I. adv., easily, unquestionably, readily, etc., v. facilis fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
facile adv. with comp. and sup.
facilis, easily, with ease, readily, without difficulty : recta consilia aegrotis dare, T.: haec facile ediscere?: quo facilius otio perfruantur: id hoc facilius eis persuasit, quod, etc., Cs.: facillime fingi: facillime mederi inopiae, Cs.—With superlatives or words of superiority, certainly, unquestionably, without contradiction, beyond dispute, by far, far : facile hic plus malist, quam illic boni, T.: doctissimus: pecuniā primus: fortuitam orationem cogitatio facile vincit.—With numerals, quite, fully : hereditas facile ad HS tricies.—With a negative, not easily, hardly : non facile dixerim, quicquam, etc.: haud facile ad negotium inpelli posse, S.: haud facile lubidinibus carebat, S.— Readily, willingly, promptly, without hesitation : omnes perferre, T.: homo laborans: unguibus facile illi in oculos involem, T.: locus, ubi facilius esse possim quam Asturae. — Pleasantly, agreeably, well : cogites, Quam vos facillume agitis, T.: copias propter exiguitatem non facile diduci, safely , Cs.
Origins
From the neuter accusative case form of facilis.