LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

facessō

facessō (present infinitive facessere, perfect active facessī, supine facessītum)
Classical[faˈkɛs.soː]Ecclesiastical[faˈt͡ʃɛs.so]

Meaning

  1. transitiveto do, despatch, perform, fulfill, execute or accomplish eagerly
    [...] Ōcius omnēs / imperiō laetī pārent ac iussa facessunt.Straightaway everyone gladly submits to his command, and that which he has ordered they eagerly accomplish.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.294–295
  2. intransitiveto go away, retire, depart

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.facessōfacessēbamfacessamfacessīfacesseramfacesserō
2nd sg.facessisfacessēbāsfacessēsfacessistīfacesserāsfacesseris
3rd sg.facessitfacessēbatfacessetfacessitfacesseratfacesserit
1st pl.facessimusfacessēbāmusfacessēmusfacessimusfacesserāmusfacesserimus
2nd pl.facessitisfacessēbātisfacessētisfacessistisfacesserātisfacesseritis
3rd pl.facessuntfacessēbantfacessentfacessērunt
facessēre
facesserantfacesserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.facessamfacesseremfacesserimfacessissem
2nd sg.facessāsfacesserēsfacesserīsfacessissēs
3rd sg.facessatfacesseretfacesseritfacessisset
1st pl.facessāmusfacesserēmusfacesserīmusfacessissēmus
2nd pl.facessātisfacesserētisfacesserītisfacessissētis
3rd pl.facessantfacesserentfacesserintfacessissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.facessorfacessēbarfacessar
2nd sg.facesseris
facessere
facessēbāris
facessēbāre
facessēris
facessēre
3rd sg.facessiturfacessēbāturfacessētur
1st pl.facessimurfacessēbāmurfacessēmur
2nd pl.facessiminīfacessēbāminīfacessēminī
3rd pl.facessunturfacessēbanturfacessentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.facessarfacesserer
2nd sg.facessāris
facessāre
facesserēris
facesserēre
3rd sg.facessāturfacesserētur
1st pl.facessāmurfacesserēmur
2nd pl.facessāminīfacesserēminī
3rd pl.facessanturfacesserentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.facessefacessere
pres. 2nd pl.facessitefacessiminī
fut. 2nd sg.facessitōfacessitor
fut. 3rd sg.facessitōfacessitor
fut. 2nd pl.facessitōte—
fut. 3rd pl.facessuntōfacessuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefacesserefacessī
perfect infinitivefacessissefacessītum esse
future infinitivefacessītūrum essefacessītum īrī
present participlefacessēns—
perfect participle—facessītus
facessīta, facessītā, facessītae, facessītam, facessītārum, facessītās, facessītī, facessītōrum, facessītōs
future participlefacessītūrus
facessītūra, facessītūrā, facessītūrae, facessītūram, facessītūrārum, facessītūrās, facessītūre, facessītūrī, facessītūrīs, facessītūrō, facessītūrōrum, facessītūrōs, facessītūrum
facessendus
facessundus, facessenda, facessendā, facessendae, facessendam, facessendārum, facessendās, facessende, facessendīs, facessendōrum, facessendōs
gerundfacessendī, facessendō, facessendumsupinefacessītum, facessītū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

negotium alicui facessere (Fam. 3. 10. 1)
to give a person trouble, inconvenience him.

făcesso, cessi, ītum, 3,
I. v. intens. a. and n. facio, like capesso from capio.
I. Act., to do eagerly or earnestly, to despatch, perform, execute, accomplish.
A. In gen. (mostly poet.): latrones dicta facessunt, Enn. ap. Non. 306, 23 (Ann. v. 60 ed. Vahl.): dicta, Afran. ap. Non. 306, 26; cf.: jussa facessunt, Verg. A. 4, 295: matris praecepta facessit, id. G. 4, 548: mille facesse jocos, Ov. A. A. 3, 367: dictum facessas doctum, bring to an end, be done with, Plaut. Men. 2, 1, 24.—
B. In partic., in a bad sense, to bring on, cause, occasion, create (Ciceron.): de temeritate eorum, qui tibi negotium facesserent, Cic. Fam. 3, 10, 1: cf. in the pass.: si cui forte hac lege negotium facessetur, id. Clu. 57, 158; Cic. Verr. 2, 4, 64, § 142: innocenti periculum, id. Div. in Caecil. 14, 45; Tac. H. 4, 43: rem facesso, Plaut. Rud. 4, 4, 17.—
II. Neutr., sc. se, to go away, retire, depart (class.): vos facessite, Enn. ap. Non. 306, 29 (Trag. v. 191 ed. Vahl.): ab omni societate rei publicae paulisper facessant, Cic. Leg. 1, 13, 39: propere ex urbe, ab ore atque oculis populi Romani, Liv. 6, 17, 8: aedibus, Titin. ap. Non. 306, 31: cf.: propere urbe finibusque, Liv. 4, 58, 7: hinc, id. 4, 58, 33; Afran. ib. 307, 3; cf.: hinc Tarquinios, Liv. 1, 47, 5: operae facessant, servitia sileant, Cic. Fl. 38 fin.: facessere interim privatam amicitiam jubet, cum mandata patriae intercedant, to be at an end, Just. 34, 4.—In a play upon the two meanings (cf. I. A.): Tr. Ego opinor rem facesso. Gr. Si quidem sis pudicus, hinc facessas, Plaut. Rud. 4, 4, 19 sq.

Origins

From faciō (“to do, make”) + -essō. See also factō, factitō.

Quick answers

What does facessō mean in Latin?
facessō, a verb, means “to do, despatch, perform, fulfill, execute or accomplish eagerly; to go away, retire, depart”.
What are the principal parts of facessō?
facessō, facessere, facessī, facessītum (third conjugation).
How do you pronounce facessō?
In classical Latin, [faˈkɛs.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [faˈt͡ʃɛs.so].