LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

extemporālis

extemporālis (neuter extemporāle, adverb extemporāliter)
Classical[ɛk.stɛm.pɔˈraː.lɪs]Ecclesiastical[ek.stem.poˈraː.lis]

Meaning

  1. two terminationunpremeditated
  2. two terminationspontaneous

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeextemporālisextemporālisextemporāle
genitiveextemporālisextemporālisextemporālis
dativeextemporālīextemporālīextemporālī
accusativeextemporālemextemporālemextemporāle
ablativeextemporālīextemporālīextemporālī
vocativeextemporālisextemporālisextemporāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeextemporālēsextemporālēsextemporālia
genitiveextemporāliumextemporāliumextemporālium
dativeextemporālibusextemporālibusextemporālibus
accusativeextemporālīs
extemporālēs
extemporālīs
extemporālēs
extemporālia
ablativeextemporālibusextemporālibusextemporālibus
vocativeextemporālēsextemporālēsextemporālia

extempŏrālis, e, adj. ex tempore, v. tempus, C.,
I. on the spur of the moment, without preparation, extempore, extemporary, extemporaneous (post-Aug.; in Cic.: subitus, fortuitus): oratio, Quint. 4, 1, 54; 11, 2, 3: dictiones, id. 2, 4, 27: actio, id. 10, 7, 16: garrulitas, id. 2, 4, 15: facilitas, id. 10, 7, 18: temeritas, id. 10, 6, 6: audacia, Tac. Or. 6: facultas, Suet. Aug. 84: color, Quint. 10, 6, 5: figurae, Plin. Ep. 1, 20, 10: fortuna, Quint. 10, 6, 1: successus, id. 10, 7, 13: rhetor, Mart. 5, 54: contenti extemporali cibo, i. e. that easily provided, Lact. 1, 4, 6.—Adv.: extempŏrālĭter, extemporaneously, on the moment: scribere, Sid. Ep. 9, 14.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin extemporālis From ex tempore (“off the cuff”) + -ālis.

In English words that came into English from extemporālis

  • extemporalextemporālis

Quick answers

What does extemporālis mean in Latin?
extemporālis, a adjective, means “unpremeditated; spontaneous”.
How do you pronounce extemporālis?
In classical Latin, [ɛk.stɛm.pɔˈraː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ek.stem.poˈraː.lis].