verbfirst conjugation
exsuscitō
exsuscitō (present infinitive exsuscitāre, perfect active exsuscitāvī, supine exsuscitātum)
Classical[ɛksˈsʊs.kɪ.toː]Ecclesiastical[eksˈsuʃ.ʃi.to]
Meaning
- to awaken
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exsuscitō | exsuscitābam | exsuscitābō | exsuscitāvī | exsuscitāveram | exsuscitāverō exsuscitārō |
| 2nd sg. | exsuscitās | exsuscitābās | exsuscitābis | exsuscitāvistī exsuscitāstī | exsuscitāverās exsuscitārās | exsuscitāveris |
| 3rd sg. | exsuscitat | exsuscitābat | exsuscitābit | exsuscitāvit | exsuscitāverat exsuscitārat | exsuscitāverit exsuscitārit |
| 1st pl. | exsuscitāmus | exsuscitābāmus | exsuscitābimus | exsuscitāvimus | exsuscitāverāmus | exsuscitāverimus exsuscitārimus |
| 2nd pl. | exsuscitātis | exsuscitābātis | exsuscitābitis | exsuscitāvistis exsuscitāstis | exsuscitāverātis exsuscitārātis | exsuscitāveritis exsuscitāritis |
| 3rd pl. | exsuscitant | exsuscitābant | exsuscitābunt | exsuscitāvērunt exsuscitāvēre, exsuscitārunt | exsuscitāverant exsuscitārant | exsuscitāverint exsuscitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exsuscitem | exsuscitārem | exsuscitāverim exsuscitārim | exsuscitāvissem exsuscitāssem |
| 2nd sg. | exsuscitēs | exsuscitārēs | exsuscitāverīs | exsuscitāvissēs exsuscitāssēs |
| 3rd sg. | exsuscitet | exsuscitāret | exsuscitāverit exsuscitārit | exsuscitāvisset exsuscitāsset |
| 1st pl. | exsuscitēmus | exsuscitārēmus | exsuscitāverīmus exsuscitārīmus | exsuscitāvissēmus exsuscitāssēmus |
| 2nd pl. | exsuscitētis | exsuscitārētis | exsuscitāverītis exsuscitārītis | exsuscitāvissētis exsuscitāssētis |
| 3rd pl. | exsuscitent | exsuscitārent | exsuscitāverint exsuscitārint | exsuscitāvissent exsuscitāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exsuscitor | exsuscitābar | exsuscitābor |
| 2nd sg. | exsuscitāris exsuscitāre | exsuscitābāris exsuscitābāre | exsuscitāberis exsuscitābere |
| 3rd sg. | exsuscitātur | exsuscitābātur | exsuscitābitur |
| 1st pl. | exsuscitāmur | exsuscitābāmur | exsuscitābimur |
| 2nd pl. | exsuscitāminī | exsuscitābāminī | exsuscitābiminī |
| 3rd pl. | exsuscitantur | exsuscitābantur | exsuscitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exsusciter | exsuscitārer |
| 2nd sg. | exsuscitēris exsuscitēre | exsuscitārēris exsuscitārēre |
| 3rd sg. | exsuscitētur | exsuscitārētur |
| 1st pl. | exsuscitēmur | exsuscitārēmur |
| 2nd pl. | exsuscitēminī | exsuscitārēminī |
| 3rd pl. | exsuscitentur | exsuscitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exsuscitā | exsuscitāre |
| pres. 2nd pl. | exsuscitāte | exsuscitāminī |
| fut. 2nd sg. | exsuscitātō | exsuscitātor |
| fut. 3rd sg. | exsuscitātō | exsuscitātor |
| fut. 2nd pl. | exsuscitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | exsuscitantō | exsuscitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exsuscitāre | exsuscitārī |
| perfect infinitive | exsuscitāvisse exsuscitāsse | exsuscitātum esse |
| future infinitive | exsuscitātūrum esse | exsuscitātum īrī |
| present participle | exsuscitāns | — |
| perfect participle | — | exsuscitātus exsuscitāta, exsuscitātā, exsuscitātae, exsuscitātam, exsuscitātārum, exsuscitātās, exsuscitātī, exsuscitātōrum, exsuscitātōs |
| future participle | exsuscitātūrus exsuscitātūra, exsuscitātūrā, exsuscitātūrae, exsuscitātūram, exsuscitātūrārum, exsuscitātūrās, exsuscitātūre, exsuscitātūrī, exsuscitātūrīs, exsuscitātūrō, exsuscitātūrōrum, exsuscitātūrōs, exsuscitātūrum | exsuscitandus exsuscitanda, exsuscitandā, exsuscitandae, exsuscitandam, exsuscitandārum, exsuscitandās, exsuscitande, exsuscitandīs, exsuscitandōrum, exsuscitandōs |
gerundexsuscitandī, exsuscitandō, exsuscitandumsupineexsuscitātum, exsuscitātū
ex-suscĭto (exusc-), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to rouse from sleep, to awaken (class.).
I. Lit.:
exsuscitate vostram huc custodem mihi, Plaut. Curc. 1, 1, 91: te gallorum cantus exsuscitat, Cic. Mur. 9, 22.—B. Transf., of fire, to kindle:
flammas exsuscitat aurā, Ov. F. 5, 507: ne parvus ignis ingens incendium exsuscitet, Liv. 21, 3, 6. —II. Trop., to stir up, rouse up, excite:
quae cura exsuscitat animos et majores ad rem gerendam facit, Cic. Off. 1, 4, 12; so, animum omnibus dictis, id. Inv. 2, 15, 49; and: animum clamore, Auct. Her. 3, 12, 22: naturalem memoriam hac notatione, id. ib. 3, 21, 34; cf. ib. 3, 22, 36.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-suscitō (exusc-) āvī, ātus, āre,
to rouse from sleep, awaken: te gallorum cantus exsuscitat.—To kindle: flammas aurā, O.: incendium, L. —Fig., to stir up, rouse up, excite: animos: animum dictis.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinexsuscitō
Latin ex- Latin suscitō Latin exsuscitō From ex- + suscitō.