adjectivethird-declension two-termination adjective
exsuperābilis
exsuperābilis (neuter exsuperābile)
Classical[ɛks.sʊ.pɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[eks.su.peˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationable to be overcome, surmountable
- two terminationthat overcomes, overpowering, irresistible
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exsuperābilis | exsuperābilis | exsuperābile |
| genitive | exsuperābilis | exsuperābilis | exsuperābilis |
| dative | exsuperābilī | exsuperābilī | exsuperābilī |
| accusative | exsuperābilem | exsuperābilem | exsuperābile |
| ablative | exsuperābilī | exsuperābilī | exsuperābilī |
| vocative | exsuperābilis | exsuperābilis | exsuperābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exsuperābilēs | exsuperābilēs | exsuperābilia |
| genitive | exsuperābilium | exsuperābilium | exsuperābilium |
| dative | exsuperābilibus | exsuperābilibus | exsuperābilibus |
| accusative | exsuperābilīs exsuperābilēs | exsuperābilīs exsuperābilēs | exsuperābilia |
| ablative | exsuperābilibus | exsuperābilibus | exsuperābilibus |
| vocative | exsuperābilēs | exsuperābilēs | exsuperābilia |
exsŭpĕrābĭlis (exup-), e, adj. exsupero.
I. Pass., that may be overcome, surmountable, superable (poet.):
non exsuperabile saxum (Sisyphi), Verg. G. 3, 39: ingenium mortale, Stat. Th. 1, 214.—* II. Act., that overcomes, overpowering, irresistible: opera, Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 14.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
exsuperābilis (exup-) e, adj.
exsupero, to be overcome : non exsuperabile saxum, V.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin exsuperābilis From exsuperō (“to surpass, overpower”) + -bilis.