LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

exspuō

exspuō (present infinitive exspuere, perfect active exspuī, supine exspūtum)
Classical[ˈɛks(ː)pu.oː]Ecclesiastical[ˈɛks.spu.o]

Meaning

  1. to spit out
  2. to eject

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exspuōexspuēbamexspuamexspuīexspueramexspuerō
2nd sg.exspuisexspuēbāsexspuēsexspuistīexspuerāsexspueris
3rd sg.exspuitexspuēbatexspuetexspuitexspueratexspuerit
1st pl.exspuimusexspuēbāmusexspuēmusexspuimusexspuerāmusexspuerimus
2nd pl.exspuitisexspuēbātisexspuētisexspuistisexspuerātisexspueritis
3rd pl.exspuuntexspuēbantexspuentexspuērunt
exspuēre
exspuerantexspuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exspuamexspueremexspuerimexspuissem
2nd sg.exspuāsexspuerēsexspuerīsexspuissēs
3rd sg.exspuatexspueretexspueritexspuisset
1st pl.exspuāmusexspuerēmusexspuerīmusexspuissēmus
2nd pl.exspuātisexspuerētisexspuerītisexspuissētis
3rd pl.exspuantexspuerentexspuerintexspuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.exspuorexspuēbarexspuar
2nd sg.exspueris
exspuere
exspuēbāris
exspuēbāre
exspuēris
exspuēre
3rd sg.exspuiturexspuēbāturexspuētur
1st pl.exspuimurexspuēbāmurexspuēmur
2nd pl.exspuiminīexspuēbāminīexspuēminī
3rd pl.exspuunturexspuēbanturexspuentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.exspuarexspuerer
2nd sg.exspuāris
exspuāre
exspuerēris
exspuerēre
3rd sg.exspuāturexspuerētur
1st pl.exspuāmurexspuerēmur
2nd pl.exspuāminīexspuerēminī
3rd pl.exspuanturexspuerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.exspueexspuere
pres. 2nd pl.exspuiteexspuiminī
fut. 2nd sg.exspuitōexspuitor
fut. 3rd sg.exspuitōexspuitor
fut. 2nd pl.exspuitōte—
fut. 3rd pl.exspuuntōexspuuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexspuereexspuī
perfect infinitiveexspuisseexspūtum esse
future infinitiveexspūtūrum esseexspūtum īrī
present participleexspuēns—
perfect participle—exspūtus
exspūta, exspūtā, exspūtae, exspūtam, exspūtārum, exspūtās, exspūte, exspūtī, exspūtīs, exspūtō, exspūtōrum, exspūtōs
future participleexspūtūrus
exspūtūra, exspūtūrā, exspūtūrae, exspūtūram, exspūtūrārum, exspūtūrās, exspūtūre, exspūtūrī, exspūtūrīs, exspūtūrō, exspūtūrōrum, exspūtūrōs, exspūtūrum
exspuendus
exspuenda, exspuendā, exspuendae, exspuendam, exspuendārum, exspuendās, exspuende, exspuendīs, exspuendōrum, exspuendōs
gerundexspuendī, exspuendō, exspuendumsupineexspūtum, exspūtū

ex-spŭo (expuo), ŭi, ūtum, 3, v. n. and a.
I. , to spit out, to spit (not in Cic.).
I. Neutr.: cum ille gustasset et exspuisset, Varr. R. R. 3, 3, 9; Plin. 14, 22, 28, § 146: in mare, id. 30, 2, 6, § 17.—
II. Act.
A. Lit.: vina, Juv. 13, 214: sanguinem, Plin. 35, 16, 53, § 191; Scrib. Comp. 194: linguam in tyranni os, Plin. 7, 23, 23, § 87.—
2. Transf., to cast out, eject, expel, emit: quod mare (te) conceptum spumantibus exspuit undis? Cat. 64, 155: argentum vivum optime purgat aurum, ceteras ejus sordes exspuens crebro jactatu, Plin. 33, 6, 32, § 99: rorem, id. 9, 36, 60, § 126: carbonem, id. 16, 10, 19, § 45: in litus purgamenta, id. 2, 98, 101, § 220: lacrumam, Plaut. Ps. 1, 1, 74.—
B. Trop., to expel, banish, remove: miseriam ex animo, Ter. Eun. 3, 1, 16: rationem ex animo, Lucr. 2, 1041.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
  2. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  3. Proto-Italic*eks
  4. Latinexspuō

Latin ex- Latin spuo Latin exspuō From ex- + spuo.

Quick answers

What does exspuō mean in Latin?
exspuō, a verb, means “to spit out; to eject”.
What are the principal parts of exspuō?
exspuō, exspuere, exspuī, exspūtum (third conjugation).
How do you pronounce exspuō?
In classical Latin, [ˈɛks(ː)pu.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛks.spu.o].
Where does exspuō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰ → Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin exspuō.