verbthird conjugation
aspuō
aspuō (present infinitive aspuere, perfect active aspuī, supine aspūtum)
Classical[ˈas.pu.oː]Ecclesiastical[ˈas.pu.o]
Meaning
- to spit at or upon
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aspuō | aspuēbam | aspuam | aspuī | aspueram | aspuerō |
| 2nd sg. | aspuis | aspuēbās | aspuēs | aspuistī | aspuerās | aspueris |
| 3rd sg. | aspuit | aspuēbat | aspuet | aspuit | aspuerat | aspuerit |
| 1st pl. | aspuimus | aspuēbāmus | aspuēmus | aspuimus | aspuerāmus | aspuerimus |
| 2nd pl. | aspuitis | aspuēbātis | aspuētis | aspuistis | aspuerātis | aspueritis |
| 3rd pl. | aspuunt | aspuēbant | aspuent | aspuērunt aspuēre | aspuerant | aspuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aspuam | aspuerem | aspuerim | aspuissem |
| 2nd sg. | aspuās | aspuerēs | aspuerīs | aspuissēs |
| 3rd sg. | aspuat | aspueret | aspuerit | aspuisset |
| 1st pl. | aspuāmus | aspuerēmus | aspuerīmus | aspuissēmus |
| 2nd pl. | aspuātis | aspuerētis | aspuerītis | aspuissētis |
| 3rd pl. | aspuant | aspuerent | aspuerint | aspuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | aspuor | aspuēbar | aspuar |
| 2nd sg. | aspueris aspuere | aspuēbāris aspuēbāre | aspuēris aspuēre |
| 3rd sg. | aspuitur | aspuēbātur | aspuētur |
| 1st pl. | aspuimur | aspuēbāmur | aspuēmur |
| 2nd pl. | aspuiminī | aspuēbāminī | aspuēminī |
| 3rd pl. | aspuuntur | aspuēbantur | aspuentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | aspuar | aspuerer |
| 2nd sg. | aspuāris aspuāre | aspuerēris aspuerēre |
| 3rd sg. | aspuātur | aspuerētur |
| 1st pl. | aspuāmur | aspuerēmur |
| 2nd pl. | aspuāminī | aspuerēminī |
| 3rd pl. | aspuantur | aspuerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | aspue | aspuere |
| pres. 2nd pl. | aspuite | aspuiminī |
| fut. 2nd sg. | aspuitō | aspuitor |
| fut. 3rd sg. | aspuitō | aspuitor |
| fut. 2nd pl. | aspuitōte | — |
| fut. 3rd pl. | aspuuntō | aspuuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | aspuere | aspuī |
| perfect infinitive | aspuisse | aspūtum esse |
| future infinitive | aspūtūrum esse | aspūtum īrī |
| present participle | aspuēns | — |
| perfect participle | — | aspūtus aspūta, aspūtā, aspūtae, aspūtam, aspūtārum, aspūtās, aspūte, aspūtī, aspūtīs, aspūtō, aspūtōrum, aspūtōs |
| future participle | aspūtūrus aspūtūra, aspūtūrā, aspūtūrae, aspūtūram, aspūtūrārum, aspūtūrās, aspūtūre, aspūtūrī, aspūtūrīs, aspūtūrō, aspūtūrōrum, aspūtūrōs, aspūtūrum | aspuendus aspuenda, aspuendā, aspuendae, aspuendam, aspuendārum, aspuendās, aspuende, aspuendīs, aspuendōrum, aspuendōs |
gerundaspuendī, aspuendō, aspuendumsupineaspūtum, aspūtū
a-spŭo (adsp-), ĕre, v. a.,
I. to spit at or upon:
a nutrice adspui, Plin. 28, 4, 7, § 39.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinaspuō
Latin spuō Latin aspuō From ad- + spuō.