LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

exsanguis

exsanguis (neuter exsangue)
Classical[ɛksˈsaŋ.ɡʷɪs]Ecclesiastical[eksˈsaŋ.ɡʷis]

Meaning

  1. two terminationDeprived of blood, without or lacking in blood; bloodless.
  2. two terminationPale, wan.
    Lacrimae perēdēre hūmōre exsanguēs genās.c. 45 BCE, Cicero, Tusculanae disputationes 3.12
  3. figurativelytwo terminationPowerless, feeble, weak, exhausted.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeexsanguisexsanguisexsangue
exangue
genitiveexsanguisexsanguisexsanguis
dativeexsanguī
exanguī
exsanguī
exanguī
exsanguī
exanguī
accusativeexsanguem
exanguem
exsanguem
exanguem
exsangue
exangue
ablativeexsanguī
exanguī
exsanguī
exanguī
exsanguī
exanguī
vocativeexsanguisexsanguisexsangue
exangue
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeexsanguēs
exanguēs
exsanguēs
exanguēs
exsanguia
exanguia
genitiveexsanguium
exanguium
exsanguium
exanguium
exsanguium
exanguium
dativeexsanguibus
exanguibus
exsanguibus
exanguibus
exsanguibus
exanguibus
accusativeexsanguīs
exsanguēs, exanguēs
exsanguīs
exsanguēs, exanguēs
exsanguia
exanguia
ablativeexsanguibus
exanguibus
exsanguibus
exanguibus
exsanguibus
exanguibus
vocativeexsanguēs
exanguēs
exsanguēs
exanguēs
exsanguia
exanguia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

oratio exilis, ieiuna, arida, exsanguis
the dry, lifeless style.

ex-sanguis (exang-), e, adj.,
I. deprived of blood, without blood, bloodless (class.).
I. Lit.: unde animantum copia tanta Exos et exsanguis, Lucr. 3, 721: jacens et concisus plurimis vulneribus, extremo spiritu exsanguis et confectus, Cic. Sest. 37, 79; cf.: exsanguis et mortuus concidisti, id. Pis. 36, 88: hostes enervati atque exsangues, id. Sest. 10, 24: exsanguia corpora mortuorum, Cic. Verr. 2, 5, 49, § 130: umbrae, Verg. A. 6, 401.—
B. Transf., pale, wan: genae, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26: exsanguis metu, Ov. M. 9, 224; cf.: diffugimus visu exsangues, Verg. A. 2, 212: herbae, Ov. M. 4, 267.—Act.: cuminum, making pale, Hor. Ep. 1, 19, 18 (cf.: cuminum omne pallorem bibentibus gignit, Plin. 20, 14, 57, § 159): horror, Claud. in Ruf. 2, 130.—
II. Trop., powerless, feeble, weak: aridum et exsangue orationis genus, Auct. Her. 4, 11, 16; cf.: exsanguis et attritus, Tac. Or. 18: vox nimis exilis et exsanguis, Gell. 13, 20, 5: exsangues crudescunt luctibus anni (senectutis), Stat. Th. 11, 323: imperium, id. ib. 5, 325.

Origins

From ex- (“out of, from”) + sanguis (“blood”) + -is (adjective-forming suffix).

Descendants
  • Englishexsanguine
  • Frenchexsangue
  • Italianesangue

In English words that came into English from exsanguis

  • exsanguiousexsanguis

Quick answers

What does exsanguis mean in Latin?
exsanguis, a adjective, means “Deprived of blood, without or lacking in blood; bloodless.; Pale, wan.”.
How do you pronounce exsanguis?
In classical Latin, [ɛksˈsaŋ.ɡʷɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eksˈsaŋ.ɡʷis].