adjectivethird-declension two-termination adjective
exsanguis
exsanguis (neuter exsangue)
Classical[ɛksˈsaŋ.ɡʷɪs]Ecclesiastical[eksˈsaŋ.ɡʷis]
Meaning
- two terminationDeprived of blood, without or lacking in blood; bloodless.
- two terminationPale, wan.
Lacrimae perēdēre hūmōre exsanguēs genās.
c. 45 BCE, Cicero, Tusculanae disputationes 3.12 - figurativelytwo terminationPowerless, feeble, weak, exhausted.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sine sanguineexsanguis -e — in Metamorphoses I, ch. 18
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exsanguis | exsanguis | exsangue exangue |
| genitive | exsanguis | exsanguis | exsanguis |
| dative | exsanguī exanguī | exsanguī exanguī | exsanguī exanguī |
| accusative | exsanguem exanguem | exsanguem exanguem | exsangue exangue |
| ablative | exsanguī exanguī | exsanguī exanguī | exsanguī exanguī |
| vocative | exsanguis | exsanguis | exsangue exangue |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exsanguēs exanguēs | exsanguēs exanguēs | exsanguia exanguia |
| genitive | exsanguium exanguium | exsanguium exanguium | exsanguium exanguium |
| dative | exsanguibus exanguibus | exsanguibus exanguibus | exsanguibus exanguibus |
| accusative | exsanguīs exsanguēs, exanguēs | exsanguīs exsanguēs, exanguēs | exsanguia exanguia |
| ablative | exsanguibus exanguibus | exsanguibus exanguibus | exsanguibus exanguibus |
| vocative | exsanguēs exanguēs | exsanguēs exanguēs | exsanguia exanguia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- oratio exilis, ieiuna, arida, exsanguis
- the dry, lifeless style.
ex-sanguis (exang-), e, adj.,
I. deprived of blood, without blood, bloodless (class.).
I. Lit.:
unde animantum copia tanta Exos et exsanguis, Lucr. 3, 721: jacens et concisus plurimis vulneribus, extremo spiritu exsanguis et confectus, Cic. Sest. 37, 79; cf.: exsanguis et mortuus concidisti, id. Pis. 36, 88: hostes enervati atque exsangues, id. Sest. 10, 24: exsanguia corpora mortuorum, Cic. Verr. 2, 5, 49, § 130: umbrae, Verg. A. 6, 401.—B. Transf., pale, wan: genae, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26:
exsanguis metu, Ov. M. 9, 224; cf.: diffugimus visu exsangues, Verg. A. 2, 212: herbae, Ov. M. 4, 267.—Act.: cuminum, making pale, Hor. Ep. 1, 19, 18 (cf.: cuminum omne pallorem bibentibus gignit, Plin. 20, 14, 57, § 159): horror, Claud. in Ruf. 2, 130.—II. Trop., powerless, feeble, weak:
aridum et exsangue orationis genus, Auct. Her. 4, 11, 16; cf.: exsanguis et attritus, Tac. Or. 18: vox nimis exilis et exsanguis, Gell. 13, 20, 5: exsangues crudescunt luctibus anni (senectutis), Stat. Th. 11, 323: imperium, id. ib. 5, 325.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-sanguis (exang-) e (no gen. or dat; in plur. only nom.), adj.,
without blood, bloodless, lifeless: corpora mortuorum: umbrae, V.—Pale, wan, exhausted, feeble: genae: exsanguis et mortuus concidisti: metu, O.: visu, V.: volneribus, Cu.: senectus, Ta.: Calvus, lifeless (in oratory), Ta.— Making pale: cuminum, H.
Origins
From ex- (“out of, from”) + sanguis (“blood”) + -is (adjective-forming suffix).
Descendants
- Englishexsanguine
- Frenchexsangue
- Italianesangue
In English words that came into English from exsanguis
- exsanguiousexsanguis