LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

expulsō

expulsō (present infinitive expulsāre, perfect active expulsāvī, supine expulsātum)
Classical[ɛkˈspʊɫ.soː]Ecclesiastical[ekˈspul.so]

Meaning

  1. to expel

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.expulsōexpulsābamexpulsābōexpulsāvīexpulsāveramexpulsāverō
expulsārō
2nd sg.expulsāsexpulsābāsexpulsābisexpulsāvistī
expulsāstī
expulsāverās
expulsārās
expulsāveris
3rd sg.expulsatexpulsābatexpulsābitexpulsāvitexpulsāverat
expulsārat
expulsāverit
expulsārit
1st pl.expulsāmusexpulsābāmusexpulsābimusexpulsāvimusexpulsāverāmusexpulsāverimus
expulsārimus
2nd pl.expulsātisexpulsābātisexpulsābitisexpulsāvistis
expulsāstis
expulsāverātis
expulsārātis
expulsāveritis
expulsāritis
3rd pl.expulsantexpulsābantexpulsābuntexpulsāvērunt
expulsāvēre, expulsārunt
expulsāverant
expulsārant
expulsāverint
expulsārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.expulsemexpulsāremexpulsāverim
expulsārim
expulsāvissem
expulsāssem
2nd sg.expulsēsexpulsārēsexpulsāverīsexpulsāvissēs
expulsāssēs
3rd sg.expulsetexpulsāretexpulsāverit
expulsārit
expulsāvisset
expulsāsset
1st pl.expulsēmusexpulsārēmusexpulsāverīmus
expulsārīmus
expulsāvissēmus
expulsāssēmus
2nd pl.expulsētisexpulsārētisexpulsāverītis
expulsārītis
expulsāvissētis
expulsāssētis
3rd pl.expulsentexpulsārentexpulsāverint
expulsārint
expulsāvissent
expulsāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.expulsorexpulsābarexpulsābor
2nd sg.expulsāris
expulsāre
expulsābāris
expulsābāre
expulsāberis
expulsābere
3rd sg.expulsāturexpulsābāturexpulsābitur
1st pl.expulsāmurexpulsābāmurexpulsābimur
2nd pl.expulsāminīexpulsābāminīexpulsābiminī
3rd pl.expulsanturexpulsābanturexpulsābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.expulserexpulsārer
2nd sg.expulsēris
expulsēre
expulsārēris
expulsārēre
3rd sg.expulsēturexpulsārētur
1st pl.expulsēmurexpulsārēmur
2nd pl.expulsēminīexpulsārēminī
3rd pl.expulsenturexpulsārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.expulsāexpulsāre
pres. 2nd pl.expulsāteexpulsāminī
fut. 2nd sg.expulsātōexpulsātor
fut. 3rd sg.expulsātōexpulsātor
fut. 2nd pl.expulsātōte—
fut. 3rd pl.expulsantōexpulsantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexpulsāreexpulsārī
perfect infinitiveexpulsāvisse
expulsāsse
expulsātum esse
future infinitiveexpulsātūrum esseexpulsātum īrī
present participleexpulsāns—
perfect participle—expulsātus
expulsāta, expulsātā, expulsātae, expulsātam, expulsātārum, expulsātās, expulsātī, expulsātōrum, expulsātōs
future participleexpulsātūrus
expulsātūra, expulsātūrā, expulsātūrae, expulsātūram, expulsātūrārum, expulsātūrās, expulsātūre, expulsātūrī, expulsātūrīs, expulsātūrō, expulsātūrōrum, expulsātūrōs, expulsātūrum
expulsandus
expulsanda, expulsandā, expulsandae, expulsandam, expulsandārum, expulsandās, expulsande, expulsandīs, expulsandōrum, expulsandōs
gerundexpulsandī, expulsandō, expulsandumsupineexpulsātum, expulsātū

expulso, āvi, ātum, 1, v. freq. a. id.,
I. to drive out, to expel (post-Aug. and very rare): si me (i. e. pilam) nobilibus scis expulsare sinistris, Sum tua, to drive from one's self, drive back, Mart. 14, 46, 1; cf.: expulsim: Seleucia per duces expulsata, qs. driven out of its seat, i. e. overcome, subdued, Amm. 23, 6, 24.

Origins

Descendants
  • Catalanexpulsar
  • Englishexpulse
  • Frenchexpulser
  • Occitanexpulsar
  • Portugueseexpulsar
  • Romanianexpulza
  • Spanishexpulsar
  • Asturianespuxar
  • Asturianespoxar
  • Asturianesponxar

In English words that came into English from expulsō

  • expulseexpulsō

Quick answers

What does expulsō mean in Latin?
expulsō, a verb, means “to expel”.
What are the principal parts of expulsō?
expulsō, expulsāre, expulsāvī, expulsātum (first conjugation).
How do you pronounce expulsō?
In classical Latin, [ɛkˈspʊɫ.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ekˈspul.so].