LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

expugnātiō

expugnātiō f (genitive expugnātiōnis)

Meaning

  1. storming
  2. assault

Declension

declension
formsingularplural
nominativeexpugnātiōexpugnātiōnēs
genitiveexpugnātiōnisexpugnātiōnum
dativeexpugnātiōnīexpugnātiōnibus
accusativeexpugnātiōnemexpugnātiōnēs
ablativeexpugnātiōneexpugnātiōnibus
vocativeexpugnātiōexpugnātiōnēs

expugnātĭo, ōnis, f. expugno,
I. the taking of a place by assault, carrying by storm, storming: urbis, Caes. B. G. 7, 36, 1: oppidi, Suet. Claud. 21: Mytilenarum, id. Caes. 2; cf.: ut ipsorum adventus in urbes sociorum non multum ab hostili expugnatione differant, Cic. de Imp. Pomp. 5, 13: castrorum, Caes. B. G. 6, 41, 1.—In plur.: nocturnae aedium, Cic. Att. 11, 23, 3: nunc acie, nunc expugnationibus, Vell. 2, 98, 1.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin expugnātiō From expugnō + -tiō.

Descendants
  • Englishexpugnation
  • Italianespugnazione

Quick answers

What does expugnātiō mean in Latin?
expugnātiō, a noun, means “storming; assault”.
What is the genitive of expugnātiō?
The genitive singular is expugnātiōnis. expugnātiō is feminine, third declension.