adjectivethird-declension two-termination adjective
expūgnābilis
expūgnābilis (neuter expūgnābile)
Classical[ɛk.spuːŋˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ek.spuɲˈɲaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationable to be taken by storm, expugnable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | expūgnābilis | expūgnābilis | expūgnābile |
| genitive | expūgnābilis | expūgnābilis | expūgnābilis |
| dative | expūgnābilī | expūgnābilī | expūgnābilī |
| accusative | expūgnābilem | expūgnābilem | expūgnābile |
| ablative | expūgnābilī | expūgnābilī | expūgnābilī |
| vocative | expūgnābilis | expūgnābilis | expūgnābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | expūgnābilēs | expūgnābilēs | expūgnābilia |
| genitive | expūgnābilium | expūgnābilium | expūgnābilium |
| dative | expūgnābilibus | expūgnābilibus | expūgnābilibus |
| accusative | expūgnābilīs expūgnābilēs | expūgnābilīs expūgnābilēs | expūgnābilia |
| ablative | expūgnābilibus | expūgnābilibus | expūgnābilibus |
| vocative | expūgnābilēs | expūgnābilēs | expūgnābilia |
ex-pugnābĭlis, e, adj. expugno,
I. that may be taken, carried, or reduced by assault; expugnable (very rare):
urbs terra marique expugnabilis est, Liv. 33, 17, 8: ne magnis quidem exercitibus, Tac. H. 3, 78: situ non expugnabile robur, Stat. Th. 6, 103: fluvius, i. e. exhaustible, id. ib. 4, 836.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
expūgnābilis e, adj.
expugno, that may be taken by assault, assailable : urbs, L.: arx magnis exercitibus, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin expūgnābilis From expūgnō (“to take by storm”) + -bilis.
In English words that came into English from expūgnābilis
- expugnableexpūgnābilis