LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

explēmentum

explēmentum n (genitive explēmentī)
Classical[ɛk.spɫeːˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[ek.spleˈmɛn.tum]

Meaning

  1. that which fills up.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeexplēmentumexplēmenta
genitiveexplēmentīexplēmentōrum
dativeexplēmentōexplēmentīs
accusativeexplēmentumexplēmenta
ablativeexplēmentōexplēmentīs
vocativeexplēmentumexplēmenta

explēmentum, i, n. expleo,
I. that which fills up.
I. Lit., of food, a filling, stuffing: inanimentis explementum quaerito, Plaut. Stich. 1, 3, 19: cacumina arborum explementum esse ventris, Sen. Ep. 110, 12.—*
II. Trop., of speech, a complement, supplement: quod sequitur ... explementum esse, Sen. Suas. 2, 20.

Origins

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin explēmentum From expleō + -mentum.

Quick answers

What does explēmentum mean in Latin?
explēmentum, a noun, means “that which fills up.”.
What is the genitive of explēmentum?
The genitive singular is explēmentī. explēmentum is neuter, second declension.
How do you pronounce explēmentum?
In classical Latin, [ɛk.spɫeːˈmɛn.tũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ek.spleˈmɛn.tum].