verbthird conjugation
expingō
expingō (present infinitive expingere, perfect active expinxī, supine expictum)
Classical[ɛkˈspɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[ekˈspiŋ.ɡo]
Meaning
- transitiveto portray, depict
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | expingō | expingēbam | expingam | expinxī | expinxeram | expinxerō |
| 2nd sg. | expingis | expingēbās | expingēs | expinxistī | expinxerās | expinxeris |
| 3rd sg. | expingit | expingēbat | expinget | expinxit | expinxerat | expinxerit |
| 1st pl. | expingimus | expingēbāmus | expingēmus | expinximus | expinxerāmus | expinxerimus |
| 2nd pl. | expingitis | expingēbātis | expingētis | expinxistis | expinxerātis | expinxeritis |
| 3rd pl. | expingunt | expingēbant | expingent | expinxērunt expinxēre | expinxerant | expinxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | expingam | expingerem | expinxerim | expinxissem |
| 2nd sg. | expingās | expingerēs | expinxerīs | expinxissēs |
| 3rd sg. | expingat | expingeret | expinxerit | expinxisset |
| 1st pl. | expingāmus | expingerēmus | expinxerīmus | expinxissēmus |
| 2nd pl. | expingātis | expingerētis | expinxerītis | expinxissētis |
| 3rd pl. | expingant | expingerent | expinxerint | expinxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | expingor | expingēbar | expingar |
| 2nd sg. | expingeris expingere | expingēbāris expingēbāre | expingēris expingēre |
| 3rd sg. | expingitur | expingēbātur | expingētur |
| 1st pl. | expingimur | expingēbāmur | expingēmur |
| 2nd pl. | expingiminī | expingēbāminī | expingēminī |
| 3rd pl. | expinguntur | expingēbantur | expingentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | expingar | expingerer |
| 2nd sg. | expingāris expingāre | expingerēris expingerēre |
| 3rd sg. | expingātur | expingerētur |
| 1st pl. | expingāmur | expingerēmur |
| 2nd pl. | expingāminī | expingerēminī |
| 3rd pl. | expingantur | expingerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | expinge | expingere |
| pres. 2nd pl. | expingite | expingiminī |
| fut. 2nd sg. | expingitō | expingitor |
| fut. 3rd sg. | expingitō | expingitor |
| fut. 2nd pl. | expingitōte | — |
| fut. 3rd pl. | expinguntō | expinguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | expingere | expingī |
| perfect infinitive | expinxisse | expictum esse |
| future infinitive | expictūrum esse | expictum īrī |
| present participle | expingēns | — |
| perfect participle | — | expictus |
| future participle | expictūrus | expingendus expingundus |
gerundexpingendī, expingendō, expingendumsupineexpictum, expictū
ex-pingo, pinxi, pictum, 3, v. a.,
I. to paint, depict; to paint, paint over.
I. Lit.:
quoniam et pericula expingimus, ne quis miretur et rogos pingi, Plin. 35, 7, 31, § 49: genas, to paint, rouge, Mart. 7, 83, 2: cutem, id. 8, 52, 8: se (Thamar), Tert. Cult. Fem. 12. —II. Trop., of speech, to picture, depict, describe to the life: qui motus hominum, qui ferarum non ita expictus est, ut quae ipse non viderit, nos ut videremus, effecerit? * Cic. Tusc. 5, 39, 114 (see the passage in connection).
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-pingō —, pictus, ere,
to depict, describe to the life: motus hominum expictus.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinexpingō
Latin ex- Latin pingō Latin expingō From ex- + pingō (“to paint”).