LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

expetibilis

expetibilis (neuter expetibile)
Classical[ɛk.spɛˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ek.speˈtiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationdesirable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeexpetibilisexpetibilisexpetibile
genitiveexpetibilisexpetibilisexpetibilis
dativeexpetibilīexpetibilīexpetibilī
accusativeexpetibilemexpetibilemexpetibile
ablativeexpetibilīexpetibilīexpetibilī
vocativeexpetibilisexpetibilisexpetibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeexpetibilēsexpetibilēsexpetibilia
genitiveexpetibiliumexpetibiliumexpetibilium
dativeexpetibilibusexpetibilibusexpetibilibus
accusativeexpetibilīs
expetibilēs
expetibilīs
expetibilēs
expetibilia
ablativeexpetibilibusexpetibilibusexpetibilibus
vocativeexpetibilēsexpetibilēsexpetibilia

expĕtĭbĭlis, e, adj. id.,
I. desirable: expetendum est, inquiunt, quod bonum est: expetibile, quod nobis contingit, cum bonum consecuti sumus, Sen. Ep. 117, 4: potentia, Boëth. Consol. 2, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
  2. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  3. Proto-Italic*eks
  4. Latinexpetibilis

Latin ex- Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Latin expetō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin expetibilis From expetō (“desire”) + -bilis (-able).

Quick answers

What does expetibilis mean in Latin?
expetibilis, a adjective, means “desirable”.
How do you pronounce expetibilis?
In classical Latin, [ɛk.spɛˈtɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ek.speˈtiː.bi.lis].
Where does expetibilis come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰ → Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin expetibilis.