LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

exōsculor

exōsculor (present infinitive exōsculārī, perfect active exōsculātus sum)
Classical[ɛkˈsoːs.kʊ.ɫɔr]Ecclesiastical[eɡˈzɔs.ku.lor]

Meaning

  1. deponenttransitiveto kiss fondly, kiss eagerly
  2. deponentfigurativelytransitiveto greatly admire (a thing)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exōsculorexōsculābarexōsculābor———
2nd sg.exōsculāris
exōsculāre
exōsculābāris
exōsculābāre
exōsculāberis
exōsculābere
———
3rd sg.exōsculāturexōsculābāturexōsculābitur———
1st pl.exōsculāmurexōsculābāmurexōsculābimur———
2nd pl.exōsculāminīexōsculābāminīexōsculābiminī———
3rd pl.exōsculanturexōsculābanturexōsculābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exōsculerexōsculārer——
2nd sg.exōsculēris
exōsculēre
exōsculārēris
exōsculārēre
——
3rd sg.exōsculēturexōsculārētur——
1st pl.exōsculēmurexōsculārēmur——
2nd pl.exōsculēminīexōsculārēminī——
3rd pl.exōsculenturexōsculārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.exōsculāre—
pres. 2nd pl.exōsculāminī—
fut. 2nd sg.exōsculātor—
fut. 3rd sg.exōsculātor—
fut. 3rd pl.exōsculantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexōsculārī—
perfect infinitiveexōsculātum esse—
future infinitiveexōsculātūrum esse—
present participleexōsculāns—
perfect participleexōsculātus—
future participleexōsculātūrusexōsculandus
gerundexōsculandī, exōsculandō, exōsculandumsupineexōsculātum, exōsculātū

ex-oscŭlor, ātus, 1,
I. v. dep. a., to kiss eagerly, kiss fondly (post-Aug.).
I. Lit.: multum ac diu exosculatus adolescentem, Plin. Ep. 5, 17, 4: aliquem, Suet. Vit. 7 fin.: collum uxoris, id. Calig. 33: manus cum fletu, id. Oth. 12; Tac. H. 2, 49; 1, 45; id. A. 1, 34.—
II. Trop., to praise greatly, to approve, admire a thing: scientiam rerum, Gell. 2, 26, 20; cf. Sen. Contr. 1, 2, 17 B.!*? exoscŭlātus, a, um, in pass. signif., kissed: vestigia deae, App. M. 11, p. 265, 24: manus ejus, id. ib. 4, p. 154, 8: homo, Amm. 22, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinexōsculor

Latin ex- Latin ōsculor Latin exōsculor From ex- + ōsculor (“to kiss”).

Quick answers

What does exōsculor mean in Latin?
exōsculor, a verb, means “to kiss fondly, kiss eagerly; to greatly admire (a thing)”.
What are the principal parts of exōsculor?
exōsculor, exōsculārī, exōsculātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce exōsculor?
In classical Latin, [ɛkˈsoːs.kʊ.ɫɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [eɡˈzɔs.ku.lor].
Where does exōsculor come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin exōsculor.