LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

exos

exos (genitive exossis)
Classical[ˈɛk.sɔs]Ecclesiastical[ˈɛk.sos]

Meaning

  1. one terminationboneless

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeexosexosexos
genitiveexossisexossisexossis
dativeexossīexossīexossī
accusativeexossemexossemexos
ablativeexossī
exosse
exossī
exosse
exossī
exosse
vocativeexosexosexos
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeexossēsexossēsexossia
genitiveexossiumexossiumexossium
dativeexossibusexossibusexossibus
accusativeexossīs
exossēs
exossīs
exossēs
exossia
ablativeexossibusexossibusexossibus
vocativeexossēsexossēsexossia

ex-ŏs, ossis, adj.,
I. without bones, boneless, Lucr. 3, 721.

Origins

From ex + os (“bone”). Compare the verb exossō, exossāre (“debone”).

Quick answers

What does exos mean in Latin?
exos, a adjective, means “boneless”.
How do you pronounce exos?
In classical Latin, [ˈɛk.sɔs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛk.sos].