adjectivethird-declension two-termination adjective
exitiābilis
exitiābilis (neuter exitiābile)
Classical[ɛk.sɪ.tiˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[eɡ.zit.t͡siˈaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationdestructive
īra exitiābilis
destructive anger - two terminationdeadly, fatal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exitiābilis | exitiābilis | exitiābile |
| genitive | exitiābilis | exitiābilis | exitiābilis |
| dative | exitiābilī | exitiābilī | exitiābilī |
| accusative | exitiābilem | exitiābilem | exitiābile |
| ablative | exitiābilī | exitiābilī | exitiābilī |
| vocative | exitiābilis | exitiābilis | exitiābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exitiābilēs | exitiābilēs | exitiābilia |
| genitive | exitiābilium | exitiābilium | exitiābilium |
| dative | exitiābilibus | exitiābilibus | exitiābilibus |
| accusative | exitiābilīs exitiābilēs | exitiābilīs exitiābilēs | exitiābilia |
| ablative | exitiābilibus | exitiābilibus | exitiābilibus |
| vocative | exitiābilēs | exitiābilēs | exitiābilia |
exĭtĭābĭlis, e, adj. exitium,
I. destructive, fatal, deadly (rare but class.):
exitiabilem illi faciam diem, Plaut. Ep. 4, 2, 36: bellum suis civibus, * Cic. Att. 10, 4, 3; so, bellum, Eutr. 9, 7: tyrannus, Liv. 29, 17, 19: clades, Suet. Aug. 23: discordiae, id. Claud. 25: reipublicae, Tac. H. 2, 69: morbus, id. A. 16, 5: fames, Vell. 2, 112, 3: telum, Ov. M. 6, 257: animus in suos, Tac. A. 6, 24: superstitio, id. ib. 15, 44.—Adv.: exĭtĭā-bĭlĭter, perniciously, fatally, August. Civ. D. 1, 17.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
exitiābilis e, adj.
exitium, destructive, fatal, deadly : bellum civibus: tyrannus, L.: telum, O.: in suos animus, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin -ābilis Latin exitiābilis From exitium (“destruction”, “ruin”) + -ābilis (adjectival suffix).