LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

exercitō

exercitō (present infinitive exercitāre, perfect active exercitāvī, supine exercitātum)
Classical[ɛkˈsɛr.kɪ.toː]Ecclesiastical[eɡˈzɛr.t͡ʃi.to]

Meaning

  1. to exercise, practice or train

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exercitōexercitābamexercitābōexercitāvīexercitāveramexercitāverō
exercitārō
2nd sg.exercitāsexercitābāsexercitābisexercitāvistī
exercitāstī
exercitāverās
exercitārās
exercitāveris
3rd sg.exercitatexercitābatexercitābitexercitāvitexercitāverat
exercitārat
exercitāverit
exercitārit
1st pl.exercitāmusexercitābāmusexercitābimusexercitāvimusexercitāverāmusexercitāverimus
exercitārimus
2nd pl.exercitātisexercitābātisexercitābitisexercitāvistis
exercitāstis
exercitāverātis
exercitārātis
exercitāveritis
exercitāritis
3rd pl.exercitantexercitābantexercitābuntexercitāvērunt
exercitāvēre, exercitārunt
exercitāverant
exercitārant
exercitāverint
exercitārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exercitemexercitāremexercitāverim
exercitārim
exercitāvissem
exercitāssem
2nd sg.exercitēsexercitārēsexercitāverīsexercitāvissēs
exercitāssēs
3rd sg.exercitetexercitāretexercitāverit
exercitārit
exercitāvisset
exercitāsset
1st pl.exercitēmusexercitārēmusexercitāverīmus
exercitārīmus
exercitāvissēmus
exercitāssēmus
2nd pl.exercitētisexercitārētisexercitāverītis
exercitārītis
exercitāvissētis
exercitāssētis
3rd pl.exercitentexercitārentexercitāverint
exercitārint
exercitāvissent
exercitāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.exercitorexercitābarexercitābor
2nd sg.exercitāris
exercitāre
exercitābāris
exercitābāre
exercitāberis
exercitābere
3rd sg.exercitāturexercitābāturexercitābitur
1st pl.exercitāmurexercitābāmurexercitābimur
2nd pl.exercitāminīexercitābāminīexercitābiminī
3rd pl.exercitanturexercitābanturexercitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.exerciterexercitārer
2nd sg.exercitēris
exercitēre
exercitārēris
exercitārēre
3rd sg.exercitēturexercitārētur
1st pl.exercitēmurexercitārēmur
2nd pl.exercitēminīexercitārēminī
3rd pl.exercitenturexercitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.exercitāexercitāre
pres. 2nd pl.exercitāteexercitāminī
fut. 2nd sg.exercitātōexercitātor
fut. 3rd sg.exercitātōexercitātor
fut. 2nd pl.exercitātōte—
fut. 3rd pl.exercitantōexercitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexercitāreexercitārī
perfect infinitiveexercitāvisse
exercitāsse
exercitātum esse
future infinitiveexercitātūrum esseexercitātum īrī
present participleexercitāns—
perfect participle—exercitātus
exercitāta, exercitātā, exercitātae, exercitātam, exercitātārum, exercitātās, exercitātī, exercitātōrum, exercitātōs
future participleexercitātūrus
exercitātūra, exercitātūrā, exercitātūrae, exercitātūram, exercitātūrārum, exercitātūrās, exercitātūre, exercitātūrī, exercitātūrīs, exercitātūrō, exercitātūrōrum, exercitātūrōs, exercitātūrum
exercitandus
exercitanda, exercitandā, exercitandae, exercitandam, exercitandārum, exercitandās, exercitande, exercitandīs, exercitandōrum, exercitandōs
gerundexercitandī, exercitandō, exercitandumsupineexercitātum, exercitātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

exercitatus in armis
practised in arms.
homo in re publica exercitatus
an experienced politician.

exercĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. exerceo, II.,
I. to exercise diligently or frequently, practise (in the verb. finit. rare, but very freq. and class. as P. a.): Achilles ibi se ac suos cursu exercitavisse memoratur, Mel. 2, 1, 5: corpus atque ingenium patriae, Sall. Or. de Rep. Ordin. 18: quamlibet per alia in scholis exercitati sumus, Quint. 2, 10, 9.—
II. Pregn., to vex, agitate, disturb. disquiet.—Pass. in mid. force: exercitabar, Vulg. Psa. 76, 6; cf. v. 3.—Hence, exer-cĭtātus, a, um, P. a.
A. Well exercised, practised, versed, trained: in aliqua re versatus exercitatusque, Cic. Ac. 2, 34, 110; cf.: homo et in aliis causis exercitatus et in hac multum et saepe versatus, id. Quint. 1, 3: homo in arithmeticis satis exercitatus, id. Att. 14, 12 fin.: homines in armis, Caes. B. C. 1, 57: in re militari, Cic. Font. 14, 31: in illo genere, id. Rep. 1, 6: in propagandis, in regendis finibus, id. Mur. 9, 22: in uxoribus necandis, id. Clu. 19, 52: curis agitatus et exercitatus animus, id. Rep. 6, 26: milites superioribus proeliis exercitati, Caes. B. G. 2, 20, 3: glaebis subigendis exercitati, Cic. Agr. 2, 31, 84: animi studio exercitata velocitas, Quint. 5, 10, 123.—Comp.: paratiores erunt et tamquam exercitatiores ad bene de multis promerendum, Cic. Off. 2, 15, 53: (an sum) rudis in re publica? quis exercitatior? id. Phil. 6, 6, 17.—Sup.: in maritimis rebus exercitatissimi paratissimique, Cic. de Imp. Pomp. 18, 55: in armis, Caes. B. G. 1, 36 fin.: ad aliquam rem, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142: Etrusci ostentorum exercitatissimi interpretes, id. Div. 1, 42, 93: scripturarum, Tert. adv. Haer. 17.—
B. (Acc. to exerceo, II. C.) Greatly vexed, tossed, agitated (very rare): Syrtes exercitatae Noto, Hor. Epod. 9, 31: senex exercitati vultus, disquieted, troubled, Petr. 83; cf. Vulg. Psa. 76, 3.—Comp.: non sane alias exercitatior magisque in ambiguo Britannia fuit, Tac. Agr. 5.—Adv.: exercĭtāte (acc. to A.), with practice, in a practised manner: exercitatius, Sen. Ep. 90 med.: exercitatissime, Arn. 3, 113.

Origins

Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin exercitō From exerceō (“to keep busy, occupy”) + -tō (frequentative).

Descendants
  • Catalanexercitar
  • Italianesercitare
  • Portugueseexercitar
  • Romanianexercita
  • Spanishejercitar
  • Galicianexercitar
  • Ligurianesercitâ
  • Piedmonteseesercité

Quick answers

What does exercitō mean in Latin?
exercitō, a verb, means “to exercise, practice or train”.
What are the principal parts of exercitō?
exercitō, exercitāre, exercitāvī, exercitātum (first conjugation).
How do you pronounce exercitō?
In classical Latin, [ɛkˈsɛr.kɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eɡˈzɛr.t͡ʃi.to].