verbfirst conjugation
exercitō
exercitō (present infinitive exercitāre, perfect active exercitāvī, supine exercitātum)
Classical[ɛkˈsɛr.kɪ.toː]Ecclesiastical[eɡˈzɛr.t͡ʃi.to]
Meaning
- to exercise, practice or train
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exercitō | exercitābam | exercitābō | exercitāvī | exercitāveram | exercitāverō exercitārō |
| 2nd sg. | exercitās | exercitābās | exercitābis | exercitāvistī exercitāstī | exercitāverās exercitārās | exercitāveris |
| 3rd sg. | exercitat | exercitābat | exercitābit | exercitāvit | exercitāverat exercitārat | exercitāverit exercitārit |
| 1st pl. | exercitāmus | exercitābāmus | exercitābimus | exercitāvimus | exercitāverāmus | exercitāverimus exercitārimus |
| 2nd pl. | exercitātis | exercitābātis | exercitābitis | exercitāvistis exercitāstis | exercitāverātis exercitārātis | exercitāveritis exercitāritis |
| 3rd pl. | exercitant | exercitābant | exercitābunt | exercitāvērunt exercitāvēre, exercitārunt | exercitāverant exercitārant | exercitāverint exercitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exercitem | exercitārem | exercitāverim exercitārim | exercitāvissem exercitāssem |
| 2nd sg. | exercitēs | exercitārēs | exercitāverīs | exercitāvissēs exercitāssēs |
| 3rd sg. | exercitet | exercitāret | exercitāverit exercitārit | exercitāvisset exercitāsset |
| 1st pl. | exercitēmus | exercitārēmus | exercitāverīmus exercitārīmus | exercitāvissēmus exercitāssēmus |
| 2nd pl. | exercitētis | exercitārētis | exercitāverītis exercitārītis | exercitāvissētis exercitāssētis |
| 3rd pl. | exercitent | exercitārent | exercitāverint exercitārint | exercitāvissent exercitāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exercitor | exercitābar | exercitābor |
| 2nd sg. | exercitāris exercitāre | exercitābāris exercitābāre | exercitāberis exercitābere |
| 3rd sg. | exercitātur | exercitābātur | exercitābitur |
| 1st pl. | exercitāmur | exercitābāmur | exercitābimur |
| 2nd pl. | exercitāminī | exercitābāminī | exercitābiminī |
| 3rd pl. | exercitantur | exercitābantur | exercitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exerciter | exercitārer |
| 2nd sg. | exercitēris exercitēre | exercitārēris exercitārēre |
| 3rd sg. | exercitētur | exercitārētur |
| 1st pl. | exercitēmur | exercitārēmur |
| 2nd pl. | exercitēminī | exercitārēminī |
| 3rd pl. | exercitentur | exercitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exercitā | exercitāre |
| pres. 2nd pl. | exercitāte | exercitāminī |
| fut. 2nd sg. | exercitātō | exercitātor |
| fut. 3rd sg. | exercitātō | exercitātor |
| fut. 2nd pl. | exercitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | exercitantō | exercitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exercitāre | exercitārī |
| perfect infinitive | exercitāvisse exercitāsse | exercitātum esse |
| future infinitive | exercitātūrum esse | exercitātum īrī |
| present participle | exercitāns | — |
| perfect participle | — | exercitātus exercitāta, exercitātā, exercitātae, exercitātam, exercitātārum, exercitātās, exercitātī, exercitātōrum, exercitātōs |
| future participle | exercitātūrus exercitātūra, exercitātūrā, exercitātūrae, exercitātūram, exercitātūrārum, exercitātūrās, exercitātūre, exercitātūrī, exercitātūrīs, exercitātūrō, exercitātūrōrum, exercitātūrōs, exercitātūrum | exercitandus exercitanda, exercitandā, exercitandae, exercitandam, exercitandārum, exercitandās, exercitande, exercitandīs, exercitandōrum, exercitandōs |
gerundexercitandī, exercitandō, exercitandumsupineexercitātum, exercitātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- exercitatus in armis
- practised in arms.
- homo in re publica exercitatus
- an experienced politician.
exercĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. exerceo, II.,
I. to exercise diligently or frequently, practise (in the verb. finit. rare, but very freq. and class. as P. a.):
Achilles ibi se ac suos cursu exercitavisse memoratur, Mel. 2, 1, 5: corpus atque ingenium patriae, Sall. Or. de Rep. Ordin. 18: quamlibet per alia in scholis exercitati sumus, Quint. 2, 10, 9.— II. Pregn., to vex, agitate, disturb. disquiet.—Pass. in mid. force:
exercitabar, Vulg. Psa. 76, 6; cf. v. 3.—Hence, exer-cĭtātus, a, um, P. a. A. Well exercised, practised, versed, trained:
in aliqua re versatus exercitatusque, Cic. Ac. 2, 34, 110; cf.: homo et in aliis causis exercitatus et in hac multum et saepe versatus, id. Quint. 1, 3: homo in arithmeticis satis exercitatus, id. Att. 14, 12 fin.: homines in armis, Caes. B. C. 1, 57: in re militari, Cic. Font. 14, 31: in illo genere, id. Rep. 1, 6: in propagandis, in regendis finibus, id. Mur. 9, 22: in uxoribus necandis, id. Clu. 19, 52: curis agitatus et exercitatus animus, id. Rep. 6, 26: milites superioribus proeliis exercitati, Caes. B. G. 2, 20, 3: glaebis subigendis exercitati, Cic. Agr. 2, 31, 84: animi studio exercitata velocitas, Quint. 5, 10, 123.—Comp.: paratiores erunt et tamquam exercitatiores ad bene de multis promerendum, Cic. Off. 2, 15, 53: (an sum) rudis in re publica? quis exercitatior? id. Phil. 6, 6, 17.—Sup.: in maritimis rebus exercitatissimi paratissimique, Cic. de Imp. Pomp. 18, 55: in armis, Caes. B. G. 1, 36 fin.: ad aliquam rem, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142: Etrusci ostentorum exercitatissimi interpretes, id. Div. 1, 42, 93: scripturarum, Tert. adv. Haer. 17.—B. (Acc. to exerceo, II. C.) Greatly vexed, tossed, agitated (very rare):
Syrtes exercitatae Noto, Hor. Epod. 9, 31: senex exercitati vultus, disquieted, troubled, Petr. 83; cf. Vulg. Psa. 76, 3.—Comp.: non sane alias exercitatior magisque in ambiguo Britannia fuit, Tac. Agr. 5.—Adv.: exercĭtāte (acc. to A.), with practice, in a practised manner: exercitatius, Sen. Ep. 90 med.: exercitatissime, Arn. 3, 113.Origins
Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin exercitō From exerceō (“to keep busy, occupy”) + -tō (frequentative).
Descendants
- Catalanexercitar
- Italianesercitare
- Portugueseexercitar
- Romanianexercita
- Spanishejercitar
- Galicianexercitar
- Ligurianesercitâ
- Piedmonteseesercité