verbfirst conjugation
exemplō
exemplō (present infinitive exemplāre, perfect active exemplāvī, supine exemplātum)
Classical[ɛkˈsɛm.pɫoː]Ecclesiastical[eɡˈzɛm.plo]
Meaning
- obsoleteto adduce as an example
exemplātum est[…]in Novō Testāmentō dē sacerdōtibus Caesarīnīs, quōs rēgēs et prī̆ncipēs ad rēgnōrum gubernācula dōtāvērunt
it was exemplified […] in the New Testament regarding the worldly priests, whom kings and princes endowed for the governance of kingdoms1378 – 1379, John Wycliffe, De veritate sacræ scripturæ III.236.
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exemplō | exemplābam | exemplābō | exemplāvī | exemplāveram | exemplāverō |
| 2nd sg. | exemplās | exemplābās | exemplābis | exemplāvistī | exemplāverās | exemplāveris |
| 3rd sg. | exemplat | exemplābat | exemplābit | exemplāvit | exemplāverat | exemplāverit |
| 1st pl. | exemplāmus | exemplābāmus | exemplābimus | exemplāvimus | exemplāverāmus | exemplāverimus |
| 2nd pl. | exemplātis | exemplābātis | exemplābitis | exemplāvistis | exemplāverātis | exemplāveritis |
| 3rd pl. | exemplant | exemplābant | exemplābunt | exemplāvērunt exemplāvēre | exemplāverant | exemplāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exemplem | exemplārem | exemplāverim | exemplāvissem |
| 2nd sg. | exemplēs | exemplārēs | exemplāverīs | exemplāvissēs |
| 3rd sg. | exemplet | exemplāret | exemplāverit | exemplāvisset |
| 1st pl. | exemplēmus | exemplārēmus | exemplāverīmus | exemplāvissēmus |
| 2nd pl. | exemplētis | exemplārētis | exemplāverītis | exemplāvissētis |
| 3rd pl. | exemplent | exemplārent | exemplāverint | exemplāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exemplor | exemplābar | exemplābor |
| 2nd sg. | exemplāris exemplāre | exemplābāris exemplābāre | exemplāberis exemplābere |
| 3rd sg. | exemplātur | exemplābātur | exemplābitur |
| 1st pl. | exemplāmur | exemplābāmur | exemplābimur |
| 2nd pl. | exemplāminī | exemplābāminī | exemplābiminī |
| 3rd pl. | exemplantur | exemplābantur | exemplābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exempler | exemplārer |
| 2nd sg. | exemplēris exemplēre | exemplārēris exemplārēre |
| 3rd sg. | exemplētur | exemplārētur |
| 1st pl. | exemplēmur | exemplārēmur |
| 2nd pl. | exemplēminī | exemplārēminī |
| 3rd pl. | exemplentur | exemplārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exemplā | exemplāre |
| pres. 2nd pl. | exemplāte | exemplāminī |
| fut. 2nd sg. | exemplātō | exemplātor |
| fut. 3rd sg. | exemplātō | exemplātor |
| fut. 2nd pl. | exemplātōte | — |
| fut. 3rd pl. | exemplantō | exemplantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exemplāre | exemplārī |
| perfect infinitive | exemplāvisse | exemplātum esse |
| future infinitive | exemplātūrum esse | exemplātum īrī |
| present participle | exemplāns | — |
| perfect participle | — | exemplātus exemplāta, exemplātā, exemplātae, exemplātam, exemplātārum, exemplātās, exemplātī, exemplātōrum, exemplātōs |
| future participle | exemplātūrus exemplātūra, exemplātūrā, exemplātūrae, exemplātūram, exemplātūrārum, exemplātūrās, exemplātūre, exemplātūrī, exemplātūrīs, exemplātūrō, exemplātūrōrum, exemplātūrōs, exemplātūrum | exemplandus |
gerundexemplandī, exemplandō, exemplandumsupineexemplātum, exemplātū
exemplo, āvi, 1, v. a. id.,
I. to adduce as an example, August. Ep. 149.
Origins
From exemplum + -ō.