noun · femininethird declension
excursiō
excursiō f (genitive excursiōnis)
Classical[ɛkˈskʊr.si.oː]Ecclesiastical[ekˈskur.si.o]
Meaning
- running forth
- sally, onset, attack
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | excursiō | excursiōnēs |
| genitive | excursiōnis | excursiōnum |
| dative | excursiōnī | excursiōnibus |
| accusative | excursiōnem | excursiōnēs |
| ablative | excursiōne | excursiōnibus |
| vocative | excursiō | excursiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- excursionem in hostium agros facere
- to make an inroad into hostile territory.
- crebras ex oppido excursiones facere (B. G. 2. 30)
- to make a sally, sortie from the town.
excursĭo, ōnis, f. excurro,
I. a running out or forth.
I. Lit.
A. In gen.:
status (oratoris) erectus et celsus: excursio moderata eaque rara, a stepping forwards, Cic. Or. 18, 59; so, nec vultu nec manu nec excursionibus nimius, Quint. 1, 11, 3: an intentione rei familiaris obeundae crebris excursionibus avocaris? excursions, Plin. Ep. 1, 3, 2: longinquae aut breves, Dig. 33, 1, 13 fin.—B. In partic., milit. t. t., a sally, onset, attack; an excursion, inroad, invasion:
crebras ex oppido excursiones faciebant, Caes. B. G. 2, 30, 1: copiae, quibus fines suos ab excursionibus hostium et latrociniis tueretur, Cic. Deiot. 8, 22: equitatus, id. de Imp. Pomp. 6, 16: via excursionibus barbarorum infesta, id. Prov. Cons. 2, 4; cf.: oram maris infestam regiae naves excursionibus crebris faciebant, Liv. 37, 14, 3; 30, 11, 6; 30, 8, 4; 37, 38, 9 al.— II. Trop.
A. In gen.: relinquendae erunt vacuae tabellae, in quibus libera adiciendo sit excursio. free room or play for insertions, Quint. 10, 3, 32:
ne qua ex ea narratione fiat excursio, digression, id. 4, 2, 103.—B. In partic. (acc. to I. B.), outset, commencement of a speech:
sed haec fuerit nobis, tamquam levis armaturae, prima orationis excursio, Cic. Div. 2, 10, 26: prooemium, proxima huic narratio: propositio post hanc, vel ut quibusdam placuit, excursio, Quint. 2, 13, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
excursiō ōnis, f
1 CEL-, a running out, running forth . (oratoris) moderata eaque rara, i. e. a stepping forwards. — A sally, excursion, inroad, invasion, expedition : equitatūs: ex oppido, Cs.: finīs ab excursionibus tueri: oram infestam excursionibus facere, L.—Fig., an outset, opening : prima orationis.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin excursiō From excurrō + -tiō.
Descendants
- Catalanexcursió
- Englishexcursion
- Frenchexcursion
- Italianescursione
- Portugueseexcursão
- Romanianexcursie
- Spanishexcursión
- Galicianexcursión
- Piedmonteseescursion
- Russianэкскурсия
In English words that came into English from excursiō
- excursionexcursiō