noun · femininethird declension
excitātiō
excitātiō f (genitive excitātiōnis)
Classical[ɛks.kɪˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[eks.t͡ʃiˈtat.t͡si.o]
Meaning
- wakening
- rousing
- excitation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | excitātiō | excitātiōnēs |
| genitive | excitātiōnis | excitātiōnum |
| dative | excitātiōnī | excitātiōnibus |
| accusative | excitātiōnem | excitātiōnēs |
| ablative | excitātiōne | excitātiōnibus |
| vocative | excitātiō | excitātiōnēs |
excĭtātĭo, ōnis, f. excito,
I. a rousing up, wakening (post-class.), Arn. 7, 237.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin excitātiō From excitō + -tiō.
Descendants
- Catalanexcitació
- Englishexcitation
- Frenchexcitation
- Italianeccitazione
- Portugueseexcitação
- Spanishexcitación