noun · femininethird declension
excelsitās
excelsitās f (genitive excelsitātis)
Classical[ɛksˈkɛɫ.sɪ.taːs]Ecclesiastical[eksˈt͡ʃɛl.si.tas]
Meaning
- loftiness, height, ascendency
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | excelsitās | excelsitātēs |
| genitive | excelsitātis | excelsitātum |
| dative | excelsitātī | excelsitātibus |
| accusative | excelsitātem | excelsitātēs |
| ablative | excelsitāte | excelsitātibus |
| vocative | excelsitās | excelsitātēs |
excelsĭtas, ātis, f. excelsus,
I. loftiness, height.
I. Lit.:
montium, Plin. 2, 64, 64, § 160: harundinis, id. 16, 36, 66, § 167: lilii, id. 21, 5, 11, § 23.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
excelsitās ātis, f
excelsus, loftiness, ascendency : animi.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin excelsitās From excelsus (“lofty”) + -tās.