adjectivethird-declension two-termination adjective
exanimis
exanimis (neuter exanime)
Classical[ɛkˈsa.nɪ.mɪs]Ecclesiastical[eɡˈzaː.ni.mis]
Meaning
- two terminationdead, lifeless
- two terminationbreathless, as if near death, resulting from fear or terror; fainting
Audiit exanimis trepidōque exterrita cursū [Anna] hears, and – breathless, terrified, [then] with wild haste …. (Fearing the worst, Anna is briefly without a breath – i.e., she figuratively becomes nearly lifeless herself, and maybe almost faints – before she rushes to find her sister Dido near death.)
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.672 - two terminationterrified, dismayed
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sine animā, mortuusexanimis -e — in Metamorphoses I, ch. 13, 22
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exanimis | exanimis exanima | exanime exanimum |
| genitive | exanimis | exanimis exanimae | exanimis |
| dative | exanimī exanimō | exanimī exanimae | exanimī exanimō |
| accusative | exanimem exanimum | exanimem exanimam | exanime exanimum |
| ablative | exanimī exanimō | exanimī exanimā | exanimī exanimō |
| vocative | exanimis | exanimis exanima | exanime exanimum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exanimēs | exanimēs exanimae | exanimia exanima |
| genitive | exanimium exanimōrum | exanimium exanimārum | exanimium exanimōrum |
| dative | exanimibus | exanimibus | exanimibus |
| accusative | exanimīs exanimēs, exanimōs | exanimīs exanimēs, exanimās | exanimia exanima |
| ablative | exanimibus | exanimibus | exanimibus |
| vocative | exanimēs | exanimēs exanimae | exanimia exanima |
ex-ănĭmis, e, and ex-ănĭmus, a, um (cf. Wagner ad Verg. A. 4, 8; the latter form common in the plur., of which the former has only exanimes, nom. and acc.), adj. anima,
I. lifeless, dead (mostly postAug.; not in Cic. and Caes.; cf.: inanimis, exanimatus, mortuus).
I. Lit.
(a). Form exanimis:
(columba) Decidit exanimis, Verg. A. 5, 517; cf. id. ib. 5, 481: ut exanimem labentem ex equo Scipionem vidit, Liv. 25, 34 fin.: aliquamdiu jacuit, Suet. Caes. 82 et saep.: corpus, Ov. M. 14, 728; 10, 721; 13, 438; Plin. Ep. 3, 14, 2; Curt. 8, 11, 16; 9, 5, 8; Plin. 9, 21, 38, § 74: caro, id. 11, 33, 39, § 114; Quint. 4, 2, 13; cf. artus, Ov. M. 2, 336.—Poet.: gelidae exanimesque favillae, i. e. dead, extinguished, Stat. Th. 12, 418: hiems, i. e. calm, without wind, id. ib. 7, 88.—(b). Form exanimus:
pueri, Lucr. 6, 1256: nos juvenem exanimum ... vano maesti comitamur honore, Verg. A. 11, 51: pacem me exanimis et Martis sorte peremptis Oratis? id. ib. 11, 110: partim exanimos ante vallum aut in amnem Rhenum proiciunt, Tac. A. 1, 32: corpus exanimum, Lucr. 6, 705; so, corpus (corpora), id. 6, 1273; Col. 12, 45, 4; Curt. 10, 10, 12; Verg. A. 1, 484; 6, 149; 9, 444; Liv. 25, 26; Plin. 10, 3, 3, § 8.—As subst.: exănĭma, ōrum, n., lifeless things, Lact. 2, 2, 17; id. Epit. 25, 15.—II. Transf., half dead with fear, terrified, dismayed (very rare;
only in form exanimis): audiit exanimis, Verg. A. 4, 672; cf. Hor. S. 1, 1, 76; 2, 6, 114; Liv. 1, 25, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
exanimis e, adj.
ex + anima, lifeless, dead : (columba) Decidit exanimis, V.: ut exanimem labentem ex equo Scipionem vidit, L.: artūs, O.— Fig., breathless, terrified, dismayed : legiones vice unius, with suspense for the fate of , etc., L.: Audiit exanimis, V.: metu, H.
Origins
From ex- + animus + -is.
Descendants
- Englishexanimous
- Italianesanime
- Portugueseexânime
- Spanishexánime