LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

exanimis

exanimis (neuter exanime)
Classical[ɛkˈsa.nɪ.mɪs]Ecclesiastical[eɡˈzaː.ni.mis]

Meaning

  1. two terminationdead, lifeless
  2. two terminationbreathless, as if near death, resulting from fear or terror; fainting
    Audiit exanimis trepidōque exterrita cursū [Anna] hears, and – breathless, terrified, [then] with wild haste …. (Fearing the worst, Anna is briefly without a breath – i.e., she figuratively becomes nearly lifeless herself, and maybe almost faints – before she rushes to find her sister Dido near death.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.672
  3. two terminationterrified, dismayed

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeexanimisexanimis
exanima
exanime
exanimum
genitiveexanimisexanimis
exanimae
exanimis
dativeexanimī
exanimō
exanimī
exanimae
exanimī
exanimō
accusativeexanimem
exanimum
exanimem
exanimam
exanime
exanimum
ablativeexanimī
exanimō
exanimī
exanimā
exanimī
exanimō
vocativeexanimisexanimis
exanima
exanime
exanimum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeexanimēsexanimēs
exanimae
exanimia
exanima
genitiveexanimium
exanimōrum
exanimium
exanimārum
exanimium
exanimōrum
dativeexanimibusexanimibusexanimibus
accusativeexanimīs
exanimēs, exanimōs
exanimīs
exanimēs, exanimās
exanimia
exanima
ablativeexanimibusexanimibusexanimibus
vocativeexanimēsexanimēs
exanimae
exanimia
exanima

ex-ănĭmis, e, and ex-ănĭmus, a, um (cf. Wagner ad Verg. A. 4, 8; the latter form common in the plur., of which the former has only exanimes, nom. and acc.), adj. anima,
I. lifeless, dead (mostly postAug.; not in Cic. and Caes.; cf.: inanimis, exanimatus, mortuus).
I. Lit.
(a). Form exanimis: (columba) Decidit exanimis, Verg. A. 5, 517; cf. id. ib. 5, 481: ut exanimem labentem ex equo Scipionem vidit, Liv. 25, 34 fin.: aliquamdiu jacuit, Suet. Caes. 82 et saep.: corpus, Ov. M. 14, 728; 10, 721; 13, 438; Plin. Ep. 3, 14, 2; Curt. 8, 11, 16; 9, 5, 8; Plin. 9, 21, 38, § 74: caro, id. 11, 33, 39, § 114; Quint. 4, 2, 13; cf. artus, Ov. M. 2, 336.—Poet.: gelidae exanimesque favillae, i. e. dead, extinguished, Stat. Th. 12, 418: hiems, i. e. calm, without wind, id. ib. 7, 88.—
(b). Form exanimus: pueri, Lucr. 6, 1256: nos juvenem exanimum ... vano maesti comitamur honore, Verg. A. 11, 51: pacem me exanimis et Martis sorte peremptis Oratis? id. ib. 11, 110: partim exanimos ante vallum aut in amnem Rhenum proiciunt, Tac. A. 1, 32: corpus exanimum, Lucr. 6, 705; so, corpus (corpora), id. 6, 1273; Col. 12, 45, 4; Curt. 10, 10, 12; Verg. A. 1, 484; 6, 149; 9, 444; Liv. 25, 26; Plin. 10, 3, 3, § 8.—As subst.: exănĭma, ōrum, n., lifeless things, Lact. 2, 2, 17; id. Epit. 25, 15.—
II. Transf., half dead with fear, terrified, dismayed (very rare; only in form exanimis): audiit exanimis, Verg. A. 4, 672; cf. Hor. S. 1, 1, 76; 2, 6, 114; Liv. 1, 25, 6.

Origins

From ex- + animus + -is.

Descendants
  • Englishexanimous
  • Italianesanime
  • Portugueseexânime
  • Spanishexánime

Quick answers

What does exanimis mean in Latin?
exanimis, a adjective, means “dead, lifeless; breathless, as if near death, resulting from fear or terror; fainting”.
How do you pronounce exanimis?
In classical Latin, [ɛkˈsa.nɪ.mɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eɡˈzaː.ni.mis].