verbfirst conjugation
exaggerō
exaggerō (present infinitive exaggerāre, perfect active exaggerāvī, supine exaggerātum)
Classical[ɛkˈsaɡ.ɡɛ.roː]Ecclesiastical[eɡˈzad.d͡ʒe.ro]
Meaning
- to heap up
- to exalt, amplify, heighten, magnify, exaggerate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
māius faciō quam estexaggerō -āre — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 14
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exaggerō | exaggerābam | exaggerābō | exaggerāvī | exaggerāveram | exaggerāverō exaggerārō |
| 2nd sg. | exaggerās | exaggerābās | exaggerābis | exaggerāvistī exaggerāstī | exaggerāverās exaggerārās | exaggerāveris |
| 3rd sg. | exaggerat | exaggerābat | exaggerābit | exaggerāvit | exaggerāverat exaggerārat | exaggerāverit exaggerārit |
| 1st pl. | exaggerāmus | exaggerābāmus | exaggerābimus | exaggerāvimus | exaggerāverāmus | exaggerāverimus exaggerārimus |
| 2nd pl. | exaggerātis | exaggerābātis | exaggerābitis | exaggerāvistis exaggerāstis | exaggerāverātis exaggerārātis | exaggerāveritis exaggerāritis |
| 3rd pl. | exaggerant | exaggerābant | exaggerābunt | exaggerāvērunt exaggerāvēre, exaggerārunt | exaggerāverant exaggerārant | exaggerāverint exaggerārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exaggerem | exaggerārem | exaggerāverim exaggerārim | exaggerāvissem exaggerāssem |
| 2nd sg. | exaggerēs | exaggerārēs | exaggerāverīs | exaggerāvissēs exaggerāssēs |
| 3rd sg. | exaggeret | exaggerāret | exaggerāverit exaggerārit | exaggerāvisset exaggerāsset |
| 1st pl. | exaggerēmus | exaggerārēmus | exaggerāverīmus exaggerārīmus | exaggerāvissēmus exaggerāssēmus |
| 2nd pl. | exaggerētis | exaggerārētis | exaggerāverītis exaggerārītis | exaggerāvissētis exaggerāssētis |
| 3rd pl. | exaggerent | exaggerārent | exaggerāverint exaggerārint | exaggerāvissent exaggerāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exaggeror | exaggerābar | exaggerābor |
| 2nd sg. | exaggerāris exaggerāre | exaggerābāris exaggerābāre | exaggerāberis exaggerābere |
| 3rd sg. | exaggerātur | exaggerābātur | exaggerābitur |
| 1st pl. | exaggerāmur | exaggerābāmur | exaggerābimur |
| 2nd pl. | exaggerāminī | exaggerābāminī | exaggerābiminī |
| 3rd pl. | exaggerantur | exaggerābantur | exaggerābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exaggerer | exaggerārer |
| 2nd sg. | exaggerēris exaggerēre | exaggerārēris exaggerārēre |
| 3rd sg. | exaggerētur | exaggerārētur |
| 1st pl. | exaggerēmur | exaggerārēmur |
| 2nd pl. | exaggerēminī | exaggerārēminī |
| 3rd pl. | exaggerentur | exaggerārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exaggerā | exaggerāre |
| pres. 2nd pl. | exaggerāte | exaggerāminī |
| fut. 2nd sg. | exaggerātō | exaggerātor |
| fut. 3rd sg. | exaggerātō | exaggerātor |
| fut. 2nd pl. | exaggerātōte | — |
| fut. 3rd pl. | exaggerantō | exaggerantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exaggerāre | exaggerārī |
| perfect infinitive | exaggerāvisse exaggerāsse | exaggerātum esse |
| future infinitive | exaggerātūrum esse | exaggerātum īrī |
| present participle | exaggerāns | — |
| perfect participle | — | exaggerātus exaggerāta, exaggerātā, exaggerātae, exaggerātam, exaggerātārum, exaggerātās, exaggerātī, exaggerātōrum, exaggerātōs |
| future participle | exaggerātūrus exaggerātūra, exaggerātūrā, exaggerātūrae, exaggerātūram, exaggerātūrārum, exaggerātūrās, exaggerātūre, exaggerātūrī, exaggerātūrīs, exaggerātūrō, exaggerātūrōrum, exaggerātūrōs, exaggerātūrum | exaggerandus exaggeranda, exaggerandā, exaggerandae, exaggerandam, exaggerandārum, exaggerandās, exaggerande, exaggerandīs, exaggerandōrum, exaggerandōs |
gerundexaggerandī, exaggerandō, exaggerandumsupineexaggerātum, exaggerātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- oratio altius exaggerata
- a bombastic style.
ex-aggĕro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to raise a mound, dam, or dike; to heap up (class.; cf.: acervo, coacervo, cumulo, aggero).
I. Lit.:
aggesta humo planitiem, Curt. 6, 5: terram, Plin. 19, 8, 41, § 139: clivum super capita columnarum, id. 36, 14, 21, § 96: locum operibus, to surround with ramparts, Vitr. 10, 22: pluribus stramentis exaggerandum est aviarium, to be abundantly filled, supplied, Col. 8, 11, 9.—B. Transf., to enlarge, increase by heaping up:
rem familiarem, Cic. Off. 1, 26, 92; so, magnas opes, Phaedr. 3, prol. 25.—II. Trop.: hic alteri alteris mortem morti exaggerabant, they mutually heaped up death upon death, Auct. B. Hisp. 5 fin.—Far more freq.,
B. Transf., to exalt, amplify, heighten, magnify, exaggerate:
nihil est ad exaggerandam et amplificandam orationem accommodatius, quam, etc., Cic. de Or. 3, 27; cf.: oratio nimis alta et exaggerata (opp. humilis et abjecta), id. Or. 59, 192: quasi exaggerata altius oratio (with elatio et altitudo orationis), id. Brut. 17, 66: artem oratione, id. de Or. 1, 55; cf. beneficium verbis, id. Planc. 29, 71: immanitatem parricidii vi orationis, Quint. 9, 2, 53: injuriam nostram, id. 6, 2, 23: animus excelsus et altus et virtutibus exaggeratus, Cic. Par. 5 fin.: Xenocrates exaggerans tanto opere virtutem, extenuans cetera et abiciens, id. Tusc. 5, 18, 51: auctae exaggerataeque fortunae, id. Cat. 4, 9 fin.: juventam alicujus honoribus, Vell. 2, 129, 2. Hence, * 1. exaggĕranter, adv., with many words, Tert. de Carn. Chr. 19.—
2. exaggĕrā-tus, a, um, P. a., cumulated, heightened, elevated (very seldom):
exaggerata verborum volubilitate, Petr. 124, 3.—Comp., Gell. 13, 24, 25; cf. ib. § 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-aggerō āvī, ātus, āre,
to heap, pile, load, fill: planitiem aggestā humo, Cu.: spatium, Cu. —To heap up, accumulate: fortunas: opes, Ph. —Fig., to exalt, amplify, heighten, magnify, exaggerate: sextulam suam nimium, i. e. claim too much: animus virtutibus exaggeratus: oratio exaggerata: beneficium verbis: virtutem.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinexaggerō
Latin ex- Latin aggerō Latin exaggerō From ex- + aggerō.
Descendants
- Catalanexagerar
- Englishexaggerate
- Frenchexagérer
- Italianesagerare
- Portugueseexagerar
- Romanianexagera
- Spanishexagerar
- Galicianexaxerar
- Piedmonteseesageré