LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

exacuō

exacuō (present infinitive exacuere, perfect active exacuī, supine exacūtum)
Classical[ɛkˈsa.ku.oː]Ecclesiastical[eɡˈzaː.ku.o]

Meaning

  1. to sharpen
  2. to stimulate or aggravate

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exacuōexacuēbamexacuamexacuīexacueramexacuerō
2nd sg.exacuisexacuēbāsexacuēsexacuistīexacuerāsexacueris
3rd sg.exacuitexacuēbatexacuetexacuitexacueratexacuerit
1st pl.exacuimusexacuēbāmusexacuēmusexacuimusexacuerāmusexacuerimus
2nd pl.exacuitisexacuēbātisexacuētisexacuistisexacuerātisexacueritis
3rd pl.exacuuntexacuēbantexacuentexacuērunt
exacuēre
exacuerantexacuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exacuamexacueremexacuerimexacuissem
2nd sg.exacuāsexacuerēsexacuerīsexacuissēs
3rd sg.exacuatexacueretexacueritexacuisset
1st pl.exacuāmusexacuerēmusexacuerīmusexacuissēmus
2nd pl.exacuātisexacuerētisexacuerītisexacuissētis
3rd pl.exacuantexacuerentexacuerintexacuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.exacuorexacuēbarexacuar
2nd sg.exacueris
exacuere
exacuēbāris
exacuēbāre
exacuēris
exacuēre
3rd sg.exacuiturexacuēbāturexacuētur
1st pl.exacuimurexacuēbāmurexacuēmur
2nd pl.exacuiminīexacuēbāminīexacuēminī
3rd pl.exacuunturexacuēbanturexacuentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.exacuarexacuerer
2nd sg.exacuāris
exacuāre
exacuerēris
exacuerēre
3rd sg.exacuāturexacuerētur
1st pl.exacuāmurexacuerēmur
2nd pl.exacuāminīexacuerēminī
3rd pl.exacuanturexacuerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.exacueexacuere
pres. 2nd pl.exacuiteexacuiminī
fut. 2nd sg.exacuitōexacuitor
fut. 3rd sg.exacuitōexacuitor
fut. 2nd pl.exacuitōte—
fut. 3rd pl.exacuuntōexacuuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexacuereexacuī
perfect infinitiveexacuisseexacūtum esse
future infinitiveexacūtūrum esseexacūtum īrī
present participleexacuēns—
perfect participle—exacūtus
exacūta, exacūtā, exacūtae, exacūtam, exacūtārum, exacūtās, exacūte, exacūtī, exacūtīs, exacūtō, exacūtōrum, exacūtōs
future participleexacūtūrus
exacūtūra, exacūtūrā, exacūtūrae, exacūtūram, exacūtūrārum, exacūtūrās, exacūtūre, exacūtūrī, exacūtūrīs, exacūtūrō, exacūtūrōrum, exacūtūrōs, exacūtūrum
exacuendus
exacuenda, exacuendā, exacuendae, exacuendam, exacuendārum, exacuendās, exacuende, exacuendīs, exacuendōrum, exacuendōs
gerundexacuendī, exacuendō, exacuendumsupineexacūtum, exacūtū

ex-ăcŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a.,
I. to make very sharp, to sharpen, make pointed (class.).
I. Lit.: ferramenta cote, Plin. 28, 4, 12, § 47; 34, 14, 41, § 146: ridicas, Col. 11, 2, 12: vallos furcasque bicornes, Verg. G. 1, 264: spicula, id. ib. 4, 74: dentes, id. ib. 3, 255: metas in angustissimas vertices, Col. 2, 18, 2: cornua in leve fastigium, Plin. 11, 37, 45, § 124 et saep.—
B. Transf., of taste: aceto exacuendo, for making pungent, Plin. 19, 5, 30, § 93; of the sight: aciem oculorum, id. 24, 11, 59, § 99; cf. visum, id. 29, 6, 38, § 132.—
II. Trop.
A. In gen.: nisi mucronem aliquem tribunitium exacuisset in nos, Cic. Leg. 3, 9, 21: (cum animus) exacuerit illam ut oculorum sic ingenii aciem ad bona diligenda, id. ib. 1, 23, 60; cf. animum, Plin. 20, 13, 50, § 127: morbos, i. e. to aggravate, Col. poët. 10, 392.—
B. In partic., to sharpen or quicken mentally, to incite, encourage, stimulate, inflame: velim cohortere et exacuas Cluatium, Cic. Att. 12, 36 fin.: aliquem (opp. deterrere), id. de Or. 1, 29: aliquem irā, Nep. Phoc. 4: se ad amorem immortalitatis, Plin. Ep. 3, 7 fin.: animos in bella, Hor. A P. 403: mentem varia ad conamina, Sil. 7, 142.—Poet.: palatum (sapor), Ov. Pont. 1, 10, 13.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinexacuō

Latin ex- Latin acuō Latin exacuō From ex- + acuō (“sharpen, exercise”).

Quick answers

What does exacuō mean in Latin?
exacuō, a verb, means “to sharpen; to stimulate or aggravate”.
What are the principal parts of exacuō?
exacuō, exacuere, exacuī, exacūtum (third conjugation).
How do you pronounce exacuō?
In classical Latin, [ɛkˈsa.ku.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eɡˈzaː.ku.o].
Where does exacuō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin exacuō.