LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ēvītābilis

ēvītābilis (neuter ēvītābile)
Classical[eː.wiːˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[e.viˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationavoidable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeēvītābilisēvītābilisēvītābile
genitiveēvītābilisēvītābilisēvītābilis
dativeēvītābilīēvītābilīēvītābilī
accusativeēvītābilemēvītābilemēvītābile
ablativeēvītābilīēvītābilīēvītābilī
vocativeēvītābilisēvītābilisēvītābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeēvītābilēsēvītābilēsēvītābilia
genitiveēvītābiliumēvītābiliumēvītābilium
dativeēvītābilibusēvītābilibusēvītābilibus
accusativeēvītābilīs
ēvītābilēs
ēvītābilīs
ēvītābilēs
ēvītābilia
ablativeēvītābilibusēvītābilibusēvītābilibus
vocativeēvītābilēsēvītābilēsēvītābilia

ēvītābĭlis, e, adj. 1. evito,
I. avoidable.
I. Prop.: telum, Ov. M. 6, 234.—
II. Trop.: mala (opp. inevitabilia), Sen. Q. N. 2, 50, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin ēvītābilis From ēvītō + -bilis.

Descendants
  • Englishevitable
  • Frenchévitable
  • Italianevitabile
  • Portugueseevitável
  • Romanianevitabil
  • Spanishevitable

Quick answers

What does ēvītābilis mean in Latin?
ēvītābilis, a adjective, means “avoidable”.
How do you pronounce ēvītābilis?
In classical Latin, [eː.wiːˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.viˈtaː.bi.lis].