LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
conjunction

etenim

etenim
Classical[ˈɛ.tɛ.nĩː]Ecclesiastical[ˈɛː.te.nim]

Meaning

  1. because, since
  2. for truly, and indeed
  3. as a matter of fact

ĕt-ĕnim,
I. conj., subjoins a corroborative clause, or one which contains the reason of a preceding statement, for, truly, and indeed, because that, since (not freq. till class. times, esp. in Cic.): verum profecto hoc petere me precario a vobis jussit ... Etenim ille, etc., Plaut. Am. prol. 26; Ter. And. 2, 6, 9; id. Eun. 5, 9, 44: praeclare quidem dicis; etenim video jam, quo pergat oratio, Cic. Rep. 3, 32; id. de Sen. 5 fin. et saep.: quippe etenim, Lucr. 1, 104; 2, 547; 3, 800; 5, 1062 al.: tutus bos etenim rura perambulat, Hor. C. 4, 5, 17.—
II. Esp., introducing parenthetical clauses (cf. enim, II. A.): ejus autem legationis princeps est Hejus (etenim est primus civitatis), ne forte, etc., Cic. Verr. 2, 4, 7; id. Att. 10, 17 fin.; id. Lael. 17, 62; id. Ac. 2, 31, 99; Liv. 3, 24 fin. (etenim always begins the clause, Krebs, Antibarb. p. 423; Madvig, Opusc. Acad. 1, 390). See Hand, Turs. II. pp. 540-545.

Origins

  1. Proto-Indo-European*éti
  2. Proto-Italic*et
  3. Latinetenim

Latin enim Latin etenim From et + enim.

Quick answers

What does etenim mean in Latin?
etenim, a conjunction, means “because, since; for truly, and indeed; as a matter of fact”.
How do you pronounce etenim?
In classical Latin, [ˈɛ.tɛ.nĩː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛː.te.nim].
Where does etenim come from?
Proto-Indo-European *éti → Proto-Italic *et → Latin etenim.