LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

ēruō

ēruō (present infinitive ēruere, perfect active ēruī, supine ērutum)
Classical[ˈeː.ru.oː]Ecclesiastical[ˈɛː.ru.o]

Meaning

  1. to cast or throw out
  2. to dig, tear or pluck out

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēruōēruēbamēruamēruīērueramēruerō
2nd sg.ēruisēruēbāsēruēsēruistīēruerāsērueris
3rd sg.ēruitēruēbatēruetēruitērueratēruerit
1st pl.ēruimusēruēbāmusēruēmusēruimusēruerāmusēruerimus
2nd pl.ēruitisēruēbātisēruētisēruistisēruerātisērueritis
3rd pl.ēruuntēruēbantēruentēruērunt
ēruēre
ēruerantēruerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēruamērueremēruerimēruissem
2nd sg.ēruāsēruerēsēruerīsēruissēs
3rd sg.ēruatērueretērueritēruisset
1st pl.ēruāmusēruerēmusēruerīmusēruissēmus
2nd pl.ēruātisēruerētisēruerītisēruissētis
3rd pl.ēruantēruerentēruerintēruissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ēruorēruēbarēruar
2nd sg.ērueris
ēruere
ēruēbāris
ēruēbāre
ēruēris
ēruēre
3rd sg.ēruiturēruēbāturēruētur
1st pl.ēruimurēruēbāmurēruēmur
2nd pl.ēruiminīēruēbāminīēruēminī
3rd pl.ēruunturēruēbanturēruentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ēruarēruerer
2nd sg.ēruāris
ēruāre
ēruerēris
ēruerēre
3rd sg.ēruāturēruerētur
1st pl.ēruāmurēruerēmur
2nd pl.ēruāminīēruerēminī
3rd pl.ēruanturēruerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ērueēruere
pres. 2nd pl.ēruiteēruiminī
fut. 2nd sg.ēruitōēruitor
fut. 3rd sg.ēruitōēruitor
fut. 2nd pl.ēruitōte—
fut. 3rd pl.ēruuntōēruuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēruereēruī
perfect infinitiveēruisseērutum esse
future infinitiveērutūrum esseērutum īrī
present participleēruēns—
perfect participle—ērutus
ēruta, ērutā, ērutae, ērutam, ērutārum, ērutās, ērute, ērutī, ērutīs, ērutō, ērutōrum, ērutōs
future participleērutūrus
ērutūra, ērutūrā, ērutūrae, ērutūram, ērutūrārum, ērutūrās, ērutūre, ērutūrī, ērutūrīs, ērutūrō, ērutūrōrum, ērutūrōs, ērutūrum
ēruendus
ēruenda, ēruendā, ēruendae, ēruendam, ēruendārum, ēruendās, ēruende, ēruendīs, ēruendōrum, ēruendōs
gerundēruendī, ēruendō, ēruendumsupineērutum, ērutū

ē-rŭo, ŭi, ŭtum, 3, v. a.,
I. to cast forth, throw out; to dig, tear, or pluck out (freq. and class.).
I. Lit.
A. In gen.: qui sciet, ubi quidque positum sit, quaque eo veniat, is, etiam si quid obrutum erit, poterit eruere, Cic. Fin. 4, 4 fin.; so, aurum terrā, Ov. Am. 3, 8, 53; cf.: caprificos sepulcris, Hor. Epod. 5, 17: gemmam vadis, Mart. 8, 28; Tac. A. 2, 69: segetem ab radicibus imis, Verg. G. 1, 320; cf.: pinum radicibus, id. A. 5, 449 Heyne N. cr.; and: herbam radicitus, Plin. 21, 11, 36, § 62: mortuum, Cic. Div. 1, 27 fin.: oculum, Plin. 25, 8, 50, § 89; 28, 8, 29, § 114: dentes de sinistra parte, id. 28, 8, 27, § 95: aquam remis, lo stir up, plough up, Ov. H. 5, 54; cf.: sepulcra (hyaena), Plin. 8, 30, 44, § 106.—Poet. in Greek construction: eruitur oculos, his eyes are torn out, Ov. M. 12, 269 (cf. Zumpt, Gram. § 458).—
B. Since the Aug. per., sometimes, in partic., to root out, to destroy from the foundation: urbem totam a sedibus, Verg. A. 2, 612; Sil. 3, 2, 13; cf. under II. B. 2.—
II. Trop.
A. In gen., to draw out, bring out, elicit: inde tamen aliquando (servum fugitivum) eruam, Vat. ap. Cic. Fam. 5, 9 fin.; cf. Curt. 4, 14: scrutari locos, ex quibus argumenta eruamus, Cic. de Or. 2, 34, 146; cf. id. Tusc. 1, 13: si quid est, quod indagaris, inveneris, ex tenebris erueris, id. Agr. 1, 3: ex annalium vetustate eruenda est memoria nobilitatis tuae, id. Mur. 7, 16: memoriam, id. de Or. 2, 68, 360: veritatem, Quint. 12, 9, 3: causam rerum et rationem, Plin. 18, 4, 5, § 24: sacra recognosces annalibus eruta priscis, Ov. F. 1, 17: mi sicunde potes, erues, qui decem legati Mummio fuerint, Cic. Att. 13, 30, 2 et saep.: fanum erui volo; neque hoc mihi erui potest, I cannot be talked out of it, id. ib. 12, 36.—
B. In partic.
1. To rescue, release: propter difficultatem pecuniariam, qua erui nusquam nisi ex privatorum bonis posset, Cic. Att. 10, 14, 1.—
2. To overthrow, destroy: Trojanas ut opes et lamentabile regnum Eruerint Danai, Verg. A. 2, 5; cf. civitatem, Tac. H. 4, 72: Thracas (with frangere gentem), Stat. Th. 5, 76.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinēruō

Latin ex- Proto-Indo-European *h₃er- Proto-Indo-European *h₃rew-der. Latin ruō Latin ēruō From ex- + ruō.

Descendants
  • Germaneruieren

Quick answers

What does ēruō mean in Latin?
ēruō, a verb, means “to cast or throw out; to dig, tear or pluck out”.
What are the principal parts of ēruō?
ēruō, ēruere, ēruī, ērutum (third conjugation).
How do you pronounce ēruō?
In classical Latin, [ˈeː.ru.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛː.ru.o].
Where does ēruō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin ēruō.