ērudiō
Meaning
- to instruct, to educate; to cultivate, to refine
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Erudire · Formare · Instituere
Erudire and formare denote education as an ideal good, and as a part of human improvement; erudire, generally, and as far as it frees from ignorance; formare, specially, and as far as it prepares one in a particular sphere, and for a particular purpose, and gives the mind a bent thereto; whereas instituere denotes education as a real good, in order to qualify for a particular employment. (vi. 113.)
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ērudiō | ērudiēbam | ērudiam | ērudīvī ērudiī | ērudīveram ērudieram | ērudīverō ērudierō |
| 2nd sg. | ērudīs | ērudiēbās | ērudiēs | ērudīvistī ērudiistī | ērudīverās ērudierās | ērudīveris ērudieris |
| 3rd sg. | ērudit | ērudiēbat | ērudiet | ērudīvit ērudiit | ērudīverat ērudierat | ērudīverit ērudierit |
| 1st pl. | ērudīmus | ērudiēbāmus | ērudiēmus | ērudīvimus ērudiimus | ērudīverāmus ērudierāmus | ērudīverimus ērudierimus |
| 2nd pl. | ērudītis | ērudiēbātis | ērudiētis | ērudīvistis ērudiistis | ērudīverātis ērudierātis | ērudīveritis ērudieritis |
| 3rd pl. | ērudiunt | ērudiēbant | ērudient | ērudīvērunt ērudīvēre, ērudiērunt, ērudiēre | ērudīverant ērudierant | ērudīverint ērudierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ērudiam | ērudīrem | ērudīverim ērudierim | ērudīvissem ērudiissem |
| 2nd sg. | ērudiās | ērudīrēs | ērudīverīs ērudierīs | ērudīvissēs ērudiissēs |
| 3rd sg. | ērudiat | ērudīret | ērudīverit ērudierit | ērudīvisset ērudiisset |
| 1st pl. | ērudiāmus | ērudīrēmus | ērudīverīmus ērudierīmus | ērudīvissēmus ērudiissēmus |
| 2nd pl. | ērudiātis | ērudīrētis | ērudīverītis ērudierītis | ērudīvissētis ērudiissētis |
| 3rd pl. | ērudiant | ērudīrent | ērudīverint ērudierint | ērudīvissent ērudiissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ērudior | ērudiēbar | ērudiar |
| 2nd sg. | ērudīris ērudīre | ērudiēbāris ērudiēbāre | ērudiēris ērudiēre |
| 3rd sg. | ērudītur | ērudiēbātur | ērudiētur |
| 1st pl. | ērudīmur | ērudiēbāmur | ērudiēmur |
| 2nd pl. | ērudīminī | ērudiēbāminī | ērudiēminī |
| 3rd pl. | ērudiuntur | ērudiēbantur | ērudientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ērudiar | ērudīrer |
| 2nd sg. | ērudiāris ērudiāre | ērudīrēris ērudīrēre |
| 3rd sg. | ērudiātur | ērudīrētur |
| 1st pl. | ērudiāmur | ērudīrēmur |
| 2nd pl. | ērudiāminī | ērudīrēminī |
| 3rd pl. | ērudiantur | ērudīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ērudī | ērudīre |
| pres. 2nd pl. | ērudīte | ērudīminī |
| fut. 2nd sg. | ērudītō | ērudītor |
| fut. 3rd sg. | ērudītō | ērudītor |
| fut. 2nd pl. | ērudītōte | — |
| fut. 3rd pl. | ērudiuntō | ērudiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ērudīre | ērudīrī |
| perfect infinitive | ērudīvisse ērudiisse | ērudītum esse |
| future infinitive | ērudītūrum esse | ērudītum īrī |
| present participle | ērudiēns | — |
| perfect participle | — | ērudītus ērudīta, ērudītā, ērudītae, ērudītam, ērudītārum, ērudītās, ērudītī, ērudītōrum, ērudītōs |
| future participle | ērudītūrus ērudītūra, ērudītūrā, ērudītūrae, ērudītūram, ērudītūrārum, ērudītūrās, ērudītūre, ērudītūrī, ērudītūrīs, ērudītūrō, ērudītūrōrum, ērudītūrōs, ērudītūrum | ērudiendus ērudiundus, ērudienda, ērudiendā, ērudiendae, ērudiendam, ērudiendārum, ērudiendās, ērudiende, ērudiendīs, ērudiendōrum, ērudiendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vir omni doctrina eruditus
- a man perfect in all branches of learning.
- institui or erudiri ab aliquo
- to receive instruction from some one.
- vir perfecte planeque eruditus
- a man of profound erudition.
- puerum alicui erudiendum or in disciplinam tradere
- to entrust a child to the tuition of...
- optimis studiis or artibus, optimarum artium studiis eruditum esse
- to have received a liberal education.
- erudire aliquem artibus, litteris (but erudire aliquem in iure civili, in re militari)
- to teach some one letters.
studiosos discendi erudiunt atque docent, Cic. Off. 1, 44, 156: aliquem, id. Div. 2, 2 (with docere); id. de Or. 3, 9, 35 (with instituere); id. ib. 2, 1, 12; Quint. prooem. § 1; 6 et saep.: filios ad majorum instituta (with instituere), Cic. Verr. 2, 3, 69; cf. id. Tusc. 1, 26: aliquem artibus, id. Fam. 1, 7 fin.; cf. id. Rep. 2, 19, 34: eum ad exquisitissimam consuetudinem Graecorum erudiit, id. ib. 2, 21, 37: aliquem in jure civili, id. de Or. 1, 59 fin.; cf. id. Q. Fr. 1, 1, 3.—With two acc. (poet. and in post-Aug. prose): aliquem leges praeceptaque belli, Stat. Th. 10, 507; cf. Val. Fl. 2, 50; v. also under P. a.: aliquem, with an object-clause, Plin. 33, 11, 53, § 149; cf. without aliquem, Ov. F. 3, 820; Sil. 11, 352.—With a rel.-clause as object: qua possint arte capi, Ov. F. 3, 294: tirones neque in ludo, neque per lanistas, i. e. to cause to be instructed, Suet. Caes. 26: gladiatores sub eodem magistro eruditi, Quint. 2, 17, 33: Athenas erudiendi gratia missus, Just. 17, 3, 11; once: aliquem de aliqua re, Cic.: obviae mihi velim sint tuae litterae, quae me erudiant de omni re publica, instruct me, keep me informed of, Cic. Fam. 2, 12, 1.—artes, Ov. M. 8, 215: ut flerent, oculos erudiere suos, id. R. Am. 690; id. Am. 1, 14, 30: Polycletus consummasse hanc scientiam judicatur et toreuticen sic erudisse, ut Phidias aperuisse, to have cultivated, brought to perfection, Plin. 34, 8, 19, § 56.— Hence, ērŭdītus, a, um, P. a., learned, accomplished, well-informed, skilled, experienced (cf.: litteratus, doctus, peritus, gnarus, scitus). est non satis politus iis artibus, quas qui tenent eruditi appellantur, Cic. Fin. 1, 7 fin.: Graeculus otiosus et loquax, et fortasse doctus atque eruditus, id. de Or. 1, 22, 102: semper mihi et doctrina et eruditi homines placuerunt, id. Rep. 1, 17 fin.; id. Tusc. 1, 3: nec sicut vulgus sed ut eruditi solent appellare sapientem, id. Lael. 2, 6; cf. opp. rusticus, Quint. 11, 1, 45; 8, 6, 75 et saep.: non transmarinis nec importatis artibus eruditi, sed genuinis domesticisque virtutibus, Cic. Rep. 2, 15 fin.: homines non litteris ad rei militaris scientiam, sed rebus gestis ac victoriis eruditos, id. Font. 15, 33; id. Q. Fr. 1, 1, 7 fin.; cf. id. Brut. 67, 236; id. Arch. 7; id. N. D. 3, 9, 23 al.: eruditi Socraticis disputationibus, id. de Or. 3, 34, 139: a pueris eruditi artibus militiae, Liv. 42, 52 et saep.; cf. in the comp.: litteris eruditior quam Curio, Cic. Brut. 82; and in the sup.: Scaevola, homo omnium et disciplina juris civilis eruditissimus, id. de Or. 1, 39, 180.— With acc.: Graecas res eruditi, Gell. 2, 21, 3; cf. id. 19, 12, 9.—With inf.: eruditus utilia honestis miscere, Tac. Agr. 8.—quod ceteri minus eruditis hominum seculis fuerunt, Cic. Rep. 2, 10: tempora (with docti homines), id. ib.: aures, id. ib. 2, 42; id. Or. 34, 119; Quint. 10, 1, 32: animus, Cic. Fam. 5, 14: oratio (opp. popularis), id. Par. prooem. § 4; cf. Quint. 8, 3, 17; 8, 6, 24 al.: Graecorum copia, fulness of Greek learning, Cic. Leg. 1, 2, 7: palata, i. e. practised, fine (with docta), Col. 8, 16, 4; cf. gustus, Tac. A. 16, 18.—In neutr. with a subject-clause: ex historia ducere urbanitatem, eruditum est, Quint. 6, 3, 98; cf.: eruditissimum longe, si, etc., id. 9, 2, 97.— Adv.: ērŭdītē, learnedly, eruditely.— Comp., Cic. de Sen. 1 fin.; Quint. 1, 5, 36.— Sup., Cic. Or. 52; Plin. Ep. 1, 9, 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinērudiō
Latin ex- Latin rudis Latin -iō Latin ērudiō From ex- (“out of, away from”) + rudis (“uncultivated, unrefined; unlearned, unskilled”) + -iō.
- Italianerudire
- Sicilianerudiri