adjectivefirst/second-declension adjective
errābundus
errābundus (feminine errābunda, neuter errābundum)
Classical[ɛr.raːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[er.raˈbun.dus]
Meaning
- adjectivewandering
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | errābundus | errābunda | errābundum |
| genitive | errābundī | errābundae | errābundī |
| dative | errābundō | errābundae | errābundō |
| accusative | errābundum | errābundam | errābundum |
| ablative | errābundō | errābundā | errābundō |
| vocative | errābunde | errābunda | errābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | errābundī | errābundae | errābunda |
| genitive | errābundōrum | errābundārum | errābundōrum |
| dative | errābundīs | errābundīs | errābundīs |
| accusative | errābundōs | errābundās | errābunda |
| ablative | errābundīs | errābundīs | errābundīs |
| vocative | errābundī | errābundae | errābunda |
errābundus, a, um, adj. erro,
I. wandering to and fro, wandering about (rare;
not in Cic. or Caes.): odor, floating about, Lucr. 4, 692: nunc errabundi domos suos pervagarentur, Liv. 1, 29; cf. Suet. Caes. 31: naves (with dispersae), Auct. B. Afr. 2, 4: naves vagabantur, ib. 21, 3: trieris, ib. 44, 2: agmen, Curt. 8, 4, 6.—Poet. transf.: vestigia bovis, Verg. E. 6, 58.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
errābundus adj.
1 erro, wandering about, vagrant, at random : errabundi domos pervagarentur, L.: vestigia bovis, V.: agmen, Cu.
Origins
From errō (“wander”) + -bundus.
Descendants
- Italianerrabondo
- Sicilianrrabbunnu
In English words that came into English from errābundus
- errabunderrābundus