noun
ĕpistŭla
№ 951 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- a written communication
Latīnē defined in Latin in our graded readers
litterae quās amīcō procul agentī scrībimus et mittimus.epistula -ae f — in Mille Verba, Artēs et Litterae
litterae missaeepistula -ae (f) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 4
littera missaepistula -ae (f) — in Epistulae, ch. 1
letter
epistula -ae — in Viri Romae Facillimi, ch. 2, 7, 20
a letter
epistula — in Seneca, ch. XIII
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- epistula ad Atticum data, scripta, missa or quae ad A. scripta est
- a letter to Atticus.
ĕpistŭla (also in Cic. and ante- and post-class., ĕpistŏla, Corss. Ausspr. 2, 141; but cf. Brambach, Hülfsb. p. 35 sq. Ritschl, Opusc. 2, 493 note), ae, f., = ἐπιστολή.
I. In gen., a written communication, a letter, epistle (cf.:
litterae, codicilli): venio nunc ad tuas litteras, quas pluribus epistolis accepi, Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 8; Plaut. Bacch. 3, 6, 32; 4, 9, 83; id. Mil. 4, 6, 10 et saep.; Cic. Phil. 2, 31; Cic. Verr. 2, 3, 69 fin.; id. Fam. 2, 4 et saep.; Hor. Ep. 2, 2, 22; Ov. H. 15, 219; 17, 1; 18, 217 et saep.: epistolam obsignare, Cic. Att. 8, 6, 1: Narcissus ab epistolis, the secretary, Suet. Claud. 28; cf. ab.—In the plur.: epistulae (cf. litterae), of a single letter (post-class.), Just. 1, 6, 1; 11, 12, 9; Plin. Ep. 10, 5, 1 al.; Tac. A. 1, 30; cf.: unis aut binis epistolis, Mamert. Grat. Act. Jul. 9, 2.—II. In partic., an imperial letter or reply, stating the emperor's will as law (cf.:
rescriptum, decretum, edictum), Just. Inst. 1, 2, 6; Front. Aq. 105 et saep.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
epistula or epistola ae, f
, ἐπιστολή, a written communication, letter, epistle: Graecis litteris conscripta, Cs.: Verris ad Neronem: epistulam obsignare: mane dare, to send.—Plur., a letter, Ta.