LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“philosophy” in Latin

The English word philosophy itself goes back to Latin philosophia.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

philosophy
philosophia (φιλοσοφία); pure Latin, by circumlocution, sapientiae studium or disciplina; divinarum humanarumque rerum tum initiorum causarumque cujusque rei cognitio: cognitio optimarum rerum atque in iis exercitatio. Theoretical philosophy, philosophia, quae artis praeceptis continetur; philosophia, quae in rerum contemplatione versatur, or philosophia contemplativa for shortness (Sen., Ep., 95, 10): practical philosophy, philosophia, quae officii et bene vivendi disciplinam continet; philosophia quae de vita et moribus rebusque bonis et malis quaerit; or simply philosophia activa (Sen., Ep., 95, 10): from context prudentia (opposed to doctrina, Cic., Quint., Frat., 1, 3, 5). To be a student of philosophy, philosophiae studio teneri; sapientiae esse studiosum: to devote one’s self to the study of philosophy, se ad philosophiam or ad philosophiae studium conferre; se ad philosophiam pertractandam dare: to devote one’s self exclusively to philosophy, in una philosophia quasi tabernaculum vitae suae collocare: to write treatises of philosophy, philosophiam scribere.

Quick answer

What is the Latin word for philosophy?
The usual Latin words for “philosophy” are philosophia, disciplīna. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.