LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“contingency” in Latin

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

contingency
the quality of being fortuitous; circumlocution by in casu esse; fortuito accidere (Cic.); *casu non necessitate accidere, fieri, etc., caeco casu fieri (Cic.). [Kraft gives *conditio fortuita, in casu posita; nulla necessitas.] To prove the contingency of anything, *probare rem casu evenisse; probare rem non esse necessariam.
A contingency (= a contingent event): casus: quod casu fit: quod non habet necessitatem: quod fortuito, or temere ac fortuito, fit (factum est, etc.): quod fortuito accidit. Contingencies, fortuita (plur.); res fortuitae; casus.

Quick answer

What is the Latin word for contingency?
The usual Latin words for “contingency” are faciō, cāsus. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.