English → Latin
“contemporary” in Latin
faciōto do (particularly as a specific instance or occasion of doing); to make, construct, fashion, frame, build, erect; to mcoaetāneusof the same age; contemporary
The English word contemporary itself goes back to Latin tempus, through contemporārius.
Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864
contemporary
quod uno or uno et eodem tempore est or fit. To be contemporary, eodem tempore, quo aliud, esse or fieri (of things).
Of persons, aequalis alicui or alicujus (living about the same time), or aequalis illorum temporum: qui ejusdem aetatis est [☞ coaevus, coaetaneus and contemporaneus, belong to declining Latinity]: anybody’s contemporary, alicujus or alicui aequalis: a man’s contemporaries, ejusdem aetatis or temporis homines: alicujus aetas: nearly my contemporary, meus fere aequalis: a celebrated contemporary of his was Protagoras, simul floruit Protagoras: Alcibiades, Critias, and Theramenes, were almost contemporaries, eidem aetati suppares Alcibiades, Critias, Theramenes: Socrates was not understood by his contemporaries, Socratem aetas sua parum intellexit; Socrates ab hominibus sui temporis parum intelligebatur. Contemporary history, historia nostrae aetatis, or nostri (illius, sui, etc.) temporis (Vid: Lampridius, Anton. Diadum, etc.): earum rerum historia, quae nostra aetate, or ipsius aetate, or illa aetate gestae sunt (Vid: Cic., Brut., 83, 286): a writer of contemporary history, qui scribit (scripsit, etc.) historiam earum rerum, quae sunt ipsius aetate gestae (Cic., Brut., 83, 286), or historiam sui temporis.
Quick answer
- What is the Latin word for contemporary?
- The usual Latin words for “contemporary” are faciō, coaetāneus. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.
Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.