LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ēmptīcius

ēmptīcius (feminine ēmptīcia, neuter ēmptīcium)
Classical[eːmpˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[empˈtiː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectivepurchased; bought

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeēmptīciusēmptīcia
ēmptītia, ēmtīcia, ēmtītia
ēmptīcium
ēmptītium, ēmtīcium, ēmtītium
genitiveēmptīciī
ēmptītiī, ēmtīciī, ēmtītiī
ēmptīciae
ēmptītiae, ēmtīciae, ēmtītiae
ēmptīciī
ēmptītiī, ēmtīciī, ēmtītiī
dativeēmptīciō
ēmptītiō, ēmtīciō, ēmtītiō
ēmptīciae
ēmptītiae, ēmtīciae, ēmtītiae
ēmptīciō
ēmptītiō, ēmtīciō, ēmtītiō
accusativeēmptīcium
ēmptītium, ēmtīcium, ēmtītium
ēmptīciam
ēmptītiam, ēmtīciam, ēmtītiam
ēmptīcium
ēmptītium, ēmtīcium, ēmtītium
ablativeēmptīciō
ēmptītiō, ēmtīciō, ēmtītiō
ēmptīciā
ēmptītiā, ēmtīciā, ēmtītiā
ēmptīciō
ēmptītiō, ēmtīciō, ēmtītiō
vocativeēmptīcie
ēmptītie, ēmtīcie, ēmtītie
ēmptīcia
ēmptītia, ēmtīcia, ēmtītia
ēmptīcium
ēmptītium, ēmtīcium, ēmtītium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeēmptīciī
ēmptītiī, ēmtīciī, ēmtītiī
ēmptīciae
ēmptītiae, ēmtīciae, ēmtītiae
ēmptīcia
ēmptītia, ēmtīcia, ēmtītia
genitiveēmptīciōrum
ēmptītiōrum, ēmtīciōrum, ēmtītiōrum
ēmptīciārum
ēmptītiārum, ēmtīciārum, ēmtītiārum
ēmptīciōrum
ēmptītiōrum, ēmtīciōrum, ēmtītiōrum
dativeēmptīciīs
ēmptītiīs, ēmtīciīs, ēmtītiīs
ēmptīciīs
ēmptītiīs, ēmtīciīs, ēmtītiīs
ēmptīciīs
ēmptītiīs, ēmtīciīs, ēmtītiīs
accusativeēmptīciōs
ēmptītiōs, ēmtīciōs, ēmtītiōs
ēmptīciās
ēmptītiās, ēmtīciās, ēmtītiās
ēmptīcia
ēmptītia, ēmtīcia, ēmtītia
ablativeēmptīciīs
ēmptītiīs, ēmtīciīs, ēmtītiīs
ēmptīciīs
ēmptītiīs, ēmtīciīs, ēmtītiīs
ēmptīciīs
ēmptītiīs, ēmtīciīs, ēmtītiīs
vocativeēmptīciī
ēmptītiī, ēmtīciī, ēmtītiī
ēmptīciae
ēmptītiae, ēmtīciae, ēmtītiae
ēmptīcia
ēmptītia, ēmtīcia, ēmtītia

emptīcĭus (emt-) or -tĭus, a, um, adj. emo,
I. bought, purchased: glans, Varr. R. R. 3, 2, 12: salsamenta, id. ib. 3, 17, 7.— Of slaves, Sen. Contr. 7, 21, 24: Spendon et Hermes empticii, Inscr. Orell. 2812: empticius an domi natus? Petr. 47, 12; Vulg. Exod. 12, 44 al.

Origins

Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -īcus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -īcius Latin ēmptīcius From ēmptus + -īcius.

Quick answers

What does ēmptīcius mean in Latin?
ēmptīcius, a adjective, means “purchased; bought”.
How do you pronounce ēmptīcius?
In classical Latin, [eːmpˈtiː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [empˈtiː.t͡ʃi.us].