LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

ēmōlior

ēmōlior (present infinitive ēmōlīrī, perfect active ēmōlītus sum)
Classical[eːˈmoː.li.ɔr]Ecclesiastical[eˈmɔː.li.or]

Meaning

  1. deponentto move out; bring out by effort
  2. deponentto stir up, agitate
  3. deponentto effect, accomplish

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēmōliorēmōliēbarēmōliar———
2nd sg.ēmōlīris
ēmōlīre
ēmōliēbāris
ēmōliēbāre
ēmōliēris
ēmōliēre
———
3rd sg.ēmōlīturēmōliēbāturēmōliētur———
1st pl.ēmōlīmurēmōliēbāmurēmōliēmur———
2nd pl.ēmōlīminīēmōliēbāminīēmōliēminī———
3rd pl.ēmōliunturēmōliēbanturēmōlientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēmōliarēmōlīrer——
2nd sg.ēmōliāris
ēmōliāre
ēmōlīrēris
ēmōlīrēre
——
3rd sg.ēmōliāturēmōlīrētur——
1st pl.ēmōliāmurēmōlīrēmur——
2nd pl.ēmōliāminīēmōlīrēminī——
3rd pl.ēmōlianturēmōlīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēmōlīre—
pres. 2nd pl.ēmōlīminī—
fut. 2nd sg.ēmōlītor—
fut. 3rd sg.ēmōlītor—
fut. 3rd pl.ēmōliuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēmōlīrī—
perfect infinitiveēmōlītum esse—
future infinitiveēmōlītūrum esse—
present participleēmōliēns—
perfect participleēmōlītus—
future participleēmōlītūrusēmōliendus
ēmōliundus
gerundēmōliendī, ēmōliendō, ēmōliendumsupineēmōlītum, ēmōlītū

ē-mōlĭor, ītus (
I. inf. pass. parag. emolirier, Plaut. Bacch. 4, 5, 2), 4, v. dep. a., to move out, bring out by effort (very rare): fretum (venti), to stir up, agitate, Sen. Agam. 476: nauseam pituitae per nares, Col. 8, 5, 21; cf. Cels. 4, 6: negotium, to effect, accomplish, Plaut. Bacch. 4, 5, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinēmōlior

Latin ex- Latin mōlior Latin ēmōlior From ex- + mōlior.

Quick answers

What does ēmōlior mean in Latin?
ēmōlior, a verb, means “to move out; bring out by effort; to stir up, agitate”.
What are the principal parts of ēmōlior?
ēmōlior, ēmōlīrī, ēmōlītus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce ēmōlior?
In classical Latin, [eːˈmoː.li.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈmɔː.li.or].
Where does ēmōlior come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin ēmōlior.