adjectivefirst/second-declension adjective
ēminulus
ēminulus (feminine ēminula, neuter ēminulum)
Classical[eːˈmɪ.nʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[eˈmiː.nu.lus]
Meaning
- adjectiveprojecting, protruding a little
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēminulus | ēminula | ēminulum |
| genitive | ēminulī | ēminulae | ēminulī |
| dative | ēminulō | ēminulae | ēminulō |
| accusative | ēminulum | ēminulam | ēminulum |
| ablative | ēminulō | ēminulā | ēminulō |
| vocative | ēminule | ēminula | ēminulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēminulī | ēminulae | ēminula |
| genitive | ēminulōrum | ēminulārum | ēminulōrum |
| dative | ēminulīs | ēminulīs | ēminulīs |
| accusative | ēminulōs | ēminulās | ēminula |
| ablative | ēminulīs | ēminulīs | ēminulīs |
| vocative | ēminulī | ēminulae | ēminula |
ēmĭnŭlus, a, um,
I. adj. dim. [emineo], projecting a little (perh. only in Varro):
genua (boum), Varr. R. R. 2, 5, 8: dentes, id. ib. 2, 9, 3: spina, id. ib. § 4.Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin ēminulus From ēmineō + -ulus.