noun · femininefirst declension
ēminentia
ēminentia f (genitive ēminentiae)
Meaning
- prominence, protuberance
- eminence, excellence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ēminentia | ēminentiae |
| genitive | ēminentiae | ēminentiārum |
| dative | ēminentiae | ēminentiīs |
| accusative | ēminentiam | ēminentiās |
| ablative | ēminentiā | ēminentiīs |
| vocative | ēminentia | ēminentiae |
ēmĭnentĭa, ae, f. eminens,
I. a standing out, projecting; concr., a prominence, protuberance.
I. Lit., Cic. N. D. 1, 38, § 174 (with soliditas); App. Flor. no. 18, p. 359; and in plur., Plin. 37, 10, 63, § 174. —Hence, in painting, the prominent, i. e. light parts, Cic. Ac. 2, 7, 20 (opp. umbrae). —
II. Trop., excellence:
quaedam formarum, Gell. 5, 11, 9: senectutis suae, Vulg. 2 Macc. 6, 19.—Hence, per eminentiam, i. q. κατʼ ἐξοχήν, preëminently, par excellence, Ulp. Fragm. 11, 3: reperiet, eminentiam cujusque operis artissimis temporum claustris circumdatam, the highest ability in an art, Vell. 1, 17, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ēminentia ae, f
eminens, a distinctive feature, conspicuous part : nulla.— The lights (in painting).
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin ēminentia From ēminēns + -ia.
Descendants
- Catalaneminència
- GermanEminenz
- Italianeminenza
- Englisheminencefrom Old French eminence
- EnglishEminencefrom Old French eminence
- Frenchéminencefrom Old French eminence
- Portugueseeminência
- Romanianeminență
- Spanisheminencia
- Indonesianeminensifrom Dutch eminentie
In English words that came into English from ēminentia
- eminenceēminentia