LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

ēminentia

ēminentia f (genitive ēminentiae)

Meaning

  1. prominence, protuberance
  2. eminence, excellence

Declension

declension
formsingularplural
nominativeēminentiaēminentiae
genitiveēminentiaeēminentiārum
dativeēminentiaeēminentiīs
accusativeēminentiamēminentiās
ablativeēminentiāēminentiīs
vocativeēminentiaēminentiae

ēmĭnentĭa, ae, f. eminens,
I. a standing out, projecting; concr., a prominence, protuberance.
I. Lit., Cic. N. D. 1, 38, § 174 (with soliditas); App. Flor. no. 18, p. 359; and in plur., Plin. 37, 10, 63, § 174. —Hence, in painting, the prominent, i. e. light parts, Cic. Ac. 2, 7, 20 (opp. umbrae). —
II. Trop., excellence: quaedam formarum, Gell. 5, 11, 9: senectutis suae, Vulg. 2 Macc. 6, 19.—Hence, per eminentiam, i. q. κατʼ ἐξοχήν, preëminently, par excellence, Ulp. Fragm. 11, 3: reperiet, eminentiam cujusque operis artissimis temporum claustris circumdatam, the highest ability in an art, Vell. 1, 17, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin ēminentia From ēminēns + -ia.

Descendants
  • Catalaneminència
  • GermanEminenz
  • Italianeminenza
  • Englisheminencefrom Old French eminence
  • EnglishEminencefrom Old French eminence
  • Frenchéminencefrom Old French eminence
  • Portugueseeminência
  • Romanianeminență
  • Spanisheminencia
  • Indonesianeminensifrom Dutch eminentie

In English words that came into English from ēminentia

  • eminenceēminentia

Quick answers

What does ēminentia mean in Latin?
ēminentia, a noun, means “prominence, protuberance; eminence, excellence”.
What is the genitive of ēminentia?
The genitive singular is ēminentiae. ēminentia is feminine, first declension.