LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

ēlātiō

ēlātiō f (genitive ēlātiōnis)
Classical[eːˈɫaː.ti.oː]Ecclesiastical[eˈlat.t͡si.o]

Meaning

  1. The act of carrying out; carrying to a grave, burial.
  2. The act of lifting or raising up, elevation.
  3. figurativelyThe state of being carried away or hurried along; transport; passion.
  4. figurativelyExaltation, elevation, glorification, extolment.
  5. figurativelyAn exalted state of mind; self-exaltation, pride, elation.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeēlātiōēlātiōnēs
genitiveēlātiōnisēlātiōnum
dativeēlātiōnīēlātiōnibus
accusativeēlātiōnemēlātiōnēs
ablativeēlātiōneēlātiōnibus
vocativeēlātiōēlātiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

elatio atque altitudo orationis
the exalted strain of the speech.

ēlātĭo, ōnis, f. 1. effero,
I. a carrying out.
I. Lit. (post-class.): FERRI, Inscr. Fratr. Arval. ap. Marin. 43 and 402.—
B. In partic.
1. A carrying to the grave, a burial: mortui, Dig. 11, 7, 14, § 3.—
2. A lifting or raising up: onerum, Vitr. 8, 10: maris, i. e. high waves, Vulg. Psa. 92, 6. —
II. Trop. (class.).
A. A being carried away or hurried along; transport, passion: laetitia quasi gestientis animi elatio voluptaria, Cic. Fin. 3, 10 fin. (cf.: efferri laetitiā, under effero, II. B.).—
B. Exaltation, elevation: elatio et magnitudo animi, Cic. Off. 1, 19, 64; cf.: elatio atque altitudo orationis, id. Brut. 17, 66: parium autem comparatio nec elationem habet nec submissionem, id. Top. 18, 71.—
C. Self-exaltation, pride, elation (cf.: superbia, insolentia, arrogantia, vanitas, fastus, fastidium), Ambros. Psa. 4, 8; Serm. 17, 36 fin.; Arn. 2, 63; Vulg. 2 Macc. 5, 21.

Origins

From ēlātus, perfect passive participle of efferō (“bring forth or out; rise; exalt”), from ē (“out of”), short form of ex, + ferō (“carry, bear”).

Descendants
  • Catalanelació
  • Englishelation
  • Frenchélation
  • Portugueseelação
  • Spanishelación

Quick answers

What does ēlātiō mean in Latin?
ēlātiō, a noun, means “The act of carrying out; carrying to a grave, burial.; The act of lifting or raising up, elevation.”.
What is the genitive of ēlātiō?
The genitive singular is ēlātiōnis. ēlātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce ēlātiō?
In classical Latin, [eːˈɫaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈlat.t͡si.o].