LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ēiectīcius

ēiectīcius (feminine ēiectīcia, neuter ēiectīcium)
Classical[eː.jɛkˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[e.jekˈtiː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectivethat casts out, ejects

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeēiectīciusēiectīciaēiectīcium
genitiveēiectīciīēiectīciaeēiectīciī
dativeēiectīciōēiectīciaeēiectīciō
accusativeēiectīciumēiectīciamēiectīcium
ablativeēiectīciōēiectīciāēiectīciō
vocativeēiectīcieēiectīciaēiectīcium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeēiectīciīēiectīciaeēiectīcia
genitiveēiectīciōrumēiectīciārumēiectīciōrum
dativeēiectīciīsēiectīciīsēiectīciīs
accusativeēiectīciōsēiectīciāsēiectīcia
ablativeēiectīciīsēiectīciīsēiectīciīs
vocativeēiectīciīēiectīciaeēiectīcia

ējectīcĭus or -tĭus, a, um, adj. eicio,
I. that casts out, ejects: vulva, i. e. that has miscarried, Plin. 11, 37, 84, § 210.

Origins

From ēiciō + -īcius.

Quick answers

What does ēiectīcius mean in Latin?
ēiectīcius, a adjective, means “that casts out, ejects”.
How do you pronounce ēiectīcius?
In classical Latin, [eː.jɛkˈtiː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.jekˈtiː.t͡ʃi.us].