LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ēdomō

ēdomō (present infinitive ēdomāre, perfect active ēdomuī, supine ēdomitum)
Classical[ˈeː.dɔ.moː]Ecclesiastical[ˈɛː.do.mo]

Meaning

  1. transitiveto conquer, subdue
    his subnixa viris scelerum perversa potestas edomat invalidas mentes1949 translation by H. J. Thomson With these warriors to support him the perverse prince of evil overcomes weak souls (literally, “Supported by these men, the perverse power of evil deeds subdues weak minds”)348 CE – c. 413 CE, Prudentius, Hamartigenia 424–425

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēdomōēdomābamēdomābōēdomuīēdomueramēdomuerō
2nd sg.ēdomāsēdomābāsēdomābisēdomuistīēdomuerāsēdomueris
3rd sg.ēdomatēdomābatēdomābitēdomuitēdomueratēdomuerit
1st pl.ēdomāmusēdomābāmusēdomābimusēdomuimusēdomuerāmusēdomuerimus
2nd pl.ēdomātisēdomābātisēdomābitisēdomuistisēdomuerātisēdomueritis
3rd pl.ēdomantēdomābantēdomābuntēdomuērunt
ēdomuēre
ēdomuerantēdomuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēdomemēdomāremēdomuerimēdomuissem
2nd sg.ēdomēsēdomārēsēdomuerīsēdomuissēs
3rd sg.ēdometēdomāretēdomueritēdomuisset
1st pl.ēdomēmusēdomārēmusēdomuerīmusēdomuissēmus
2nd pl.ēdomētisēdomārētisēdomuerītisēdomuissētis
3rd pl.ēdomentēdomārentēdomuerintēdomuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ēdomorēdomābarēdomābor
2nd sg.ēdomāris
ēdomāre
ēdomābāris
ēdomābāre
ēdomāberis
ēdomābere
3rd sg.ēdomāturēdomābāturēdomābitur
1st pl.ēdomāmurēdomābāmurēdomābimur
2nd pl.ēdomāminīēdomābāminīēdomābiminī
3rd pl.ēdomanturēdomābanturēdomābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ēdomerēdomārer
2nd sg.ēdomēris
ēdomēre
ēdomārēris
ēdomārēre
3rd sg.ēdomēturēdomārētur
1st pl.ēdomēmurēdomārēmur
2nd pl.ēdomēminīēdomārēminī
3rd pl.ēdomenturēdomārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēdomāēdomāre
pres. 2nd pl.ēdomāteēdomāminī
fut. 2nd sg.ēdomātōēdomātor
fut. 3rd sg.ēdomātōēdomātor
fut. 2nd pl.ēdomātōte—
fut. 3rd pl.ēdomantōēdomantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēdomāreēdomārī
perfect infinitiveēdomuisseēdomitum esse
future infinitiveēdomitūrum esseēdomitum īrī
present participleēdomāns—
perfect participle—ēdomitus
future participleēdomitūrusēdomandus
gerundēdomandī, ēdomandō, ēdomandumsupineēdomitum, ēdomitū

ē-dŏmo, ŭi, ĭtum, 1, v. a.,
I. to tame completely, conquer, overcome, vanquish, subdue (rare; mostly poet. and in postAug. prose).
I. Prop.: (Roma) edomito sustulit orbe caput, Ov. F. 4, 256; cf. id. A. A. 3, 114.—
II. Transf.: pastinaca edomita, opp. agrestis, Col. 9, 4, 5: aes igni, to melt, Plin. 33, 3, 20, § 65: ramum oleae curvando, id. 17, 19, 30, § 137: vitiosam naturam ab eo sic edomitam et compressam esse doctrina, ut, etc., * Cic. Fat. 5, 10 (al. domitam): feritatem, Col. 11, 3, 37; Lact. 4, 25, 8: nefas, * Hor. C. 4, 5, 22: labores, Sil. 3, 531: lumina, to lull to sleep, id. 10, 343.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinēdomō

Latin ex- Proto-Indo-European *demh₂- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *domh₂éyeti Proto-Italic *domaō? Latin domō Latin ēdomō From ex- + domō (“to tame”).

Quick answers

What does ēdomō mean in Latin?
ēdomō, a verb, means “to conquer, subdue”.
What are the principal parts of ēdomō?
ēdomō, ēdomāre, ēdomuī, ēdomitum (first conjugation).
How do you pronounce ēdomō?
In classical Latin, [ˈeː.dɔ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛː.do.mo].
Where does ēdomō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin ēdomō.