LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

ēdoceō

ēdoceō (present infinitive ēdocēre, perfect active ēdocuī, supine ēdoctum)
Classical[eːˈdɔ.ke.oː]Ecclesiastical[eˈdɔː.t͡ʃe.o]

Meaning

  1. transitiveto teach, instruct or inform thoroughly

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēdoceōēdocēbamēdocēbōēdocuīēdocueramēdocuerō
2nd sg.ēdocēsēdocēbāsēdocēbisēdocuistīēdocuerāsēdocueris
3rd sg.ēdocetēdocēbatēdocēbitēdocuitēdocueratēdocuerit
1st pl.ēdocēmusēdocēbāmusēdocēbimusēdocuimusēdocuerāmusēdocuerimus
2nd pl.ēdocētisēdocēbātisēdocēbitisēdocuistisēdocuerātisēdocueritis
3rd pl.ēdocentēdocēbantēdocēbuntēdocuērunt
ēdocuēre
ēdocuerantēdocuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēdoceamēdocēremēdocuerimēdocuissem
2nd sg.ēdoceāsēdocērēsēdocuerīsēdocuissēs
3rd sg.ēdoceatēdocēretēdocueritēdocuisset
1st pl.ēdoceāmusēdocērēmusēdocuerīmusēdocuissēmus
2nd pl.ēdoceātisēdocērētisēdocuerītisēdocuissētis
3rd pl.ēdoceantēdocērentēdocuerintēdocuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ēdoceorēdocēbarēdocēbor
2nd sg.ēdocēris
ēdocēre
ēdocēbāris
ēdocēbāre
ēdocēberis
ēdocēbere
3rd sg.ēdocēturēdocēbāturēdocēbitur
1st pl.ēdocēmurēdocēbāmurēdocēbimur
2nd pl.ēdocēminīēdocēbāminīēdocēbiminī
3rd pl.ēdocenturēdocēbanturēdocēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ēdocearēdocērer
2nd sg.ēdoceāris
ēdoceāre
ēdocērēris
ēdocērēre
3rd sg.ēdoceāturēdocērētur
1st pl.ēdoceāmurēdocērēmur
2nd pl.ēdoceāminīēdocērēminī
3rd pl.ēdoceanturēdocērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēdocēēdocēre
pres. 2nd pl.ēdocēteēdocēminī
fut. 2nd sg.ēdocētōēdocētor
fut. 3rd sg.ēdocētōēdocētor
fut. 2nd pl.ēdocētōte—
fut. 3rd pl.ēdocentōēdocentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēdocēreēdocērī
perfect infinitiveēdocuisseēdoctum esse
future infinitiveēdoctūrum esseēdoctum īrī
present participleēdocēns—
perfect participle—ēdoctus
ēdocta, ēdoctā, ēdoctae, ēdoctam, ēdoctārum, ēdoctās, ēdocte, ēdoctī, ēdoctīs, ēdoctō, ēdoctōrum, ēdoctōs
future participleēdoctūrus
ēdoctūra, ēdoctūrā, ēdoctūrae, ēdoctūram, ēdoctūrārum, ēdoctūrās, ēdoctūre, ēdoctūrī, ēdoctūrīs, ēdoctūrō, ēdoctūrōrum, ēdoctūrōs, ēdoctūrum
ēdocendus
ēdocenda, ēdocendā, ēdocendae, ēdocendam, ēdocendārum, ēdocendās, ēdocende, ēdocendīs, ēdocendōrum, ēdocendōs
gerundēdocendī, ēdocendō, ēdocendumsupineēdoctum, ēdoctū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

usu rerum (vitae, vitae communis) edocti sumus
we know from experience.

ē-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2, v. a.,
I. to teach thoroughly; to instruct, inform, apprise one of any thing (class.; for syn. cf.: doceo, perdoceo, erudio, praecipio, instituo). —With acc. pers. and rei: eadem haec intus edocebo, quae ego scio, Stratippoclem, Plaut. Ep. 5, 1, 56; so id. Trin. 2, 2, 91; Sall. C. 16, 1; Liv. 1, 20; Plin. Pan. 26 al.; cf. in the pass.: Cicero per legatos cuncta edoctus, Sall. C. 45, 1; Liv. 25, 40; Tac. A. 13, 47; Luc. 1, 587; and with acc. pers. and inf.: Etruscam Edocuit gentem casus aperire futuros, Ov. M. 15, 559; cf. in the pass.: edoctus tandem deos esse, Liv. 29, 18.— With acc. pers. and rel. clause: quos ille edocuerat, quae dici vellet, Caes. B. G. 7, 38, 4; so id. B. C. 3, 108, 2; cf. in the pass.: ante edocti, quae interrogati pronuntiarent, id. B. G. 7, 20, 10; Liv. 32, 26: eadem fere quae Volturcius de paratis incendiis senatum edocet (Kritz. docet), Sall. C. 48, 4: ab Evandro edocti, Liv. 32, 26; cf.: tot cladibus edocti, id. 30, 37; and: in qua (disciplina) edoctus esset, id. 24, 4: aliquid, Plaut. Truc. 1, 1, 3: omnia ordine, Liv. 24, 24.— With interrog. clause: quid fieri velit, edocet, Caes. B. G. 3, 18, 2; 7, 19, 4; Liv. 37, 25; cf. Ter. Ph. 3, 3, 7; and with obj. acc. and inf., Verg. A. 8, 13: ut edoceas, ut res se habet, Plaut. Trin. 3, 3, 20.—With acc. pers. and subj. clause: Phanium edocebo, Ne quid vereatur Phormionem, Ter. Ph. 5, 2, 17.—
II. Transf., of abstract subjects: fama Punici belli satis edocuerat, viam tantum Alpes esse, Liv. 27, 39: edocuit tamen ratio ... ut videremus, etc., * Cic. Tusc. 3, 33, 80.—Hence, * ēdŏcenter, adv., instructively: scriptum est, Gell. 16, 8, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
  2. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  3. Proto-Italic*eks
  4. Latinēdoceō

Latin ex- Proto-Indo-European *deḱ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *doḱ-éye-ti Proto-Italic *dokejō Proto-Italic *dokeō Ancient Greek διδάσκω (didáskō)sl. Latin doceō Latin ēdoceō From ex- + doceō (“teach”).

Quick answers

What does ēdoceō mean in Latin?
ēdoceō, a verb, means “to teach, instruct or inform thoroughly”.
What are the principal parts of ēdoceō?
ēdoceō, ēdocēre, ēdocuī, ēdoctum (second conjugation).
How do you pronounce ēdoceō?
In classical Latin, [eːˈdɔ.ke.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈdɔː.t͡ʃe.o].
Where does ēdoceō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰ → Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin ēdoceō.