LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

ēdiscō

ēdiscō (present infinitive ēdiscere, perfect active ēdidicī)
Classical[eːˈdɪs.koː]Ecclesiastical[eˈdis.ko]

Meaning

  1. to learn by heart
    Magnum ibi numerum versuum ēdiscere dīcuntur.They are said there to learn by heart a great number of verses.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 6.14
  2. to study, get acquainted with a subject
    Nec levis ingenuās pectus coluisse per artēsNor let it be a light care to have cultivated your soul in the liberal arts and to have studied the two languages.2 CE, Ovidius, Ars Amatoria 2.121–122

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēdiscōēdiscēbamēdiscamēdidicīēdidiceramēdidicerō
2nd sg.ēdiscisēdiscēbāsēdiscēsēdidicistīēdidicerāsēdidiceris
3rd sg.ēdiscitēdiscēbatēdiscetēdidicitēdidiceratēdidicerit
1st pl.ēdiscimusēdiscēbāmusēdiscēmusēdidicimusēdidicerāmusēdidicerimus
2nd pl.ēdiscitisēdiscēbātisēdiscētisēdidicistisēdidicerātisēdidiceritis
3rd pl.ēdiscuntēdiscēbantēdiscentēdidicērunt
ēdidicēre
ēdidicerantēdidicerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēdiscamēdisceremēdidicerimēdidicissem
2nd sg.ēdiscāsēdiscerēsēdidicerīsēdidicissēs
3rd sg.ēdiscatēdisceretēdidiceritēdidicisset
1st pl.ēdiscāmusēdiscerēmusēdidicerīmusēdidicissēmus
2nd pl.ēdiscātisēdiscerētisēdidicerītisēdidicissētis
3rd pl.ēdiscantēdiscerentēdidicerintēdidicissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēdisce—
pres. 2nd pl.ēdiscite—
fut. 2nd sg.ēdiscitō—
fut. 3rd sg.ēdiscitō—
fut. 2nd pl.ēdiscitōte—
fut. 3rd pl.ēdiscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēdiscere—
perfect infinitiveēdidicisse—
present participleēdiscēns—
gerundēdiscendī, ēdiscendō, ēdiscendum

ē-disco, dĭdĭci, 3, v. a.,
I. to learn by heart, commit to memory (class.).
I. Prop.: ut non legantur modo (poetae) sed etiam ediscantur, Cic. Tusc. 2, 11, 27; cf.: haec discenda, imo ediscenda sunt, Sen. Ep. 123 fin.: Demosthenem in primis legendum vel ediscendum potius putem, Quint. 10, 1, 105: ad verbum ediscendus libellus, Cic. Ac. 2, 44, 135; id. de Or. 1, 34, 157: ad verbum, Quint. 11, 2, 44: Lepta ediscat Hesiodum et habeat in ore Τῆς δʼ ἀρετῆς ἱδρῶτα, Cic. Fam. 6, 18 fin.: magnum numerum versuum, * Caes. B. G. 6, 14, 3: dicta clarorum virorum, Quint. 1, 1, 36; 1, 11, 14 et saep.; cf.: De ediscendo, Quint. 2, cap. 7, —Poet.: vultus alicujus, Val. Fl. 1, 368.—
II. In gen., to learn, study (so mostly poet., esp. a favorite expression of Ovid): qui istam artem (juris) non ediscant (shortly after: si quis aliam artem didicerit), Cic. de Or. 1, 58, 246: linguam, Val. Max. 8, 7 ext. 6: leges, Ov. Am. 1, 15, 5: linguas duas, id. A. A. 2, 122: ritus pios populi, id. F. 2, 546: usum (herbarum), id. M. 7, 99: artes paternas, id. ib. 2, 639: numeros modosque vitae, Hor. Ep. 2, 2, 144 et saep.: cum edidicisset quemadmodum tractandum bellum foret, Liv. 23, 28: edisco tristia posse pati, Ov. H. 7, 180: edidici, quid perfida Troia pararet, i. e. have experienced, id. M. 13, 246.—Hence,
B. Poet. in the perf.: edidici, I know, Tib. 2, 2, 12; Ov. Pont. 3, 7, 4.

Origins

From ex- (thoroughly) + discō (“to learn”).

Quick answers

What does ēdiscō mean in Latin?
ēdiscō, a verb, means “to learn by heart; to study, get acquainted with a subject”.
What are the principal parts of ēdiscō?
ēdiscō, ēdiscere, ēdidicī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce ēdiscō?
In classical Latin, [eːˈdɪs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈdis.ko].