LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ēbriācus

ēbriācus (feminine ēbriāca, neuter ēbriācum)
Classical[eː.briˈaː.kʊs]Ecclesiastical[e.briˈaː.kus]

Meaning

  1. Late Latinadjectivedrunk, intoxicated; drunken

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeēbriācusēbriācaēbriācum
genitiveēbriācīēbriācaeēbriācī
dativeēbriācōēbriācaeēbriācō
accusativeēbriācumēbriācamēbriācum
ablativeēbriācōēbriācāēbriācō
vocativeēbriāceēbriācaēbriācum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeēbriācīēbriācaeēbriāca
genitiveēbriācōrumēbriācārumēbriācōrum
dativeēbriācīsēbriācīsēbriācīs
accusativeēbriācōsēbriācāsēbriāca
ablativeēbriācīsēbriācīsēbriācīs
vocativeēbriācīēbriācaeēbriāca

ēbrĭācus, a, um, adj. ebrius; cf. merācus, from merus,
I. drunken: homo, Laber. ap. Non. 108, 7 (Rib. Com. v. 10) dub.

Origins

From ēbrius + -ācus.

Descendants
  • Catalanembriac
  • Frenchivraie
  • Italianubriaco
  • Occitanembriac
  • Occitanembriaga
  • Occitanembiraga
  • Spanishbriago
  • Spanishembriago
  • Catalanembriagarfrom Vulgar Latin *embriacāre
  • Portugueseembriagarfrom Vulgar Latin *embriacāre

Quick answers

What does ēbriācus mean in Latin?
ēbriācus, a adjective, means “drunk, intoxicated; drunken”.
How do you pronounce ēbriācus?
In classical Latin, [eː.briˈaː.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.briˈaː.kus].