adjectivefirst/second-declension adjective
ēbriācus
ēbriācus (feminine ēbriāca, neuter ēbriācum)
Classical[eː.briˈaː.kʊs]Ecclesiastical[e.briˈaː.kus]
Meaning
- Late Latinadjectivedrunk, intoxicated; drunken
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēbriācus | ēbriāca | ēbriācum |
| genitive | ēbriācī | ēbriācae | ēbriācī |
| dative | ēbriācō | ēbriācae | ēbriācō |
| accusative | ēbriācum | ēbriācam | ēbriācum |
| ablative | ēbriācō | ēbriācā | ēbriācō |
| vocative | ēbriāce | ēbriāca | ēbriācum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēbriācī | ēbriācae | ēbriāca |
| genitive | ēbriācōrum | ēbriācārum | ēbriācōrum |
| dative | ēbriācīs | ēbriācīs | ēbriācīs |
| accusative | ēbriācōs | ēbriācās | ēbriāca |
| ablative | ēbriācīs | ēbriācīs | ēbriācīs |
| vocative | ēbriācī | ēbriācae | ēbriāca |
ēbrĭācus, a, um, adj. ebrius; cf. merācus, from merus,
I. drunken: homo, Laber. ap. Non. 108, 7 (Rib. Com. v. 10) dub.
Origins
From ēbrius + -ācus.
Descendants
- Catalanembriac
- Frenchivraie
- Italianubriaco
- Occitanembriac
- Occitanembriaga
- Occitanembiraga
- Spanishbriago
- Spanishembriago
- Catalanembriagarfrom Vulgar Latin *embriacāre
- Portugueseembriagarfrom Vulgar Latin *embriacāre